504 



schrijver zich in de Iatijnsche taal konde uitdrukken. Piso 

 roemt de sierlijkheid van ?ijnen stijl. 



Behalve de oude talen schijnt het ons ook toe, dat hij 

 de spaansche taal verstond; ten minste de schrijver spreekt 

 van een in het spaansch sierlijk geschreven werk van Texeira, 

 handelende over de daden der Persische koningen 1 ). Of hij 

 vroeger eene reis naar Italië, Spanje en Frankrijk gemaakt 

 heeft, zooals toen ten tijde vele medici van naam deden, 

 is ons niet duidelijk, als hij over die landen spreekt 2 ). 



In het teekenen was hij geen groot man. Vele planten 

 zijn moeielijk te erkennen en de proportiën , hetzij geome- 

 trisch, hetzij perspectief genomen, laten veel te wenschen 

 over. Zoo ook de inlandsche benamingen. 



De hout-snee-teekeningen zijn nu en dan als mislukt te 

 beschouwen, hetgeen niet altijd aan den teekenaar te wijten 

 zal zijn. 



Wij herinneren den welwillenden lezer aan de afbeelding 

 der vrouwelijke orang-oetang 3 ) , volgens den geleerden 

 Linnaeus was zij de Homo nocturnus. Anderen dachten 

 bij die houtsnede aan zoogenaamde Albino's, kakkerlakken *). 



Dat Bontius aan een viervoetig, niet aan een vierhandig 

 dier bij het zien van de orang-oetangs gedacht zal hebben, 

 komt ons waarschijnlijk voor; dewijl hij niet wilde aannemen 

 van de Javanen, dat zij, even als de menscii konden spreken, 

 maar niet wilden, opdat zij niet gedwongen zouden worden 

 te werken; of dat zij afkomstig zouden zijn van wellustige 

 Indische vrouwen en apen met of zonder staarten 5 ). 



Op vele plaatsen in de geschriften van Bontius blijkt 

 duidelijk, dat hij zeer ingenomen was met de inlanders. 

 Hij roemt niet alleen hunne plantenkennis, maar ook hun 

 huishoudelijk leven. Hij zegt: sed in omni oeconomica 

 administratione nostros longo intervailo post se rehnquant. 



1 ) Pag. 47. Lib. IV. 



2 ) Pag. & en 13 Lib. I. 



3 ) Pag. 84, Lib. V. 



4 ) Verhandelingen van liet Bat. Genootschap, II Dl., pag. 136. 



5 ) Pag. 85. Lib. V. 



