345 



4.) 1760. De geleerde Donati; botanicus. 



5.) 1774. De geleerde Thunberg; idem. 



6.) 1777. De Raad van [ndie Radermacher. 



7.) 1787. De geleer Ie Noronha; botanicus. 



8.) 1805. De geleerde Leschenault de la Tour. 



9.) 1805-12. De geleerde Thomas Horsfield. 

 10.) 1815. De Luitenant-Gouverneur Raffles, c. s. 

 11.) 1817. Professor Reinwardt, de Wilde. c. s. 

 voorts: Blume, Kuhl, van Hasselt, Maclot, Muller, Kort- 

 hals, van Oort, — tot 1831. 



Geen dezer beschuldigde den Salakh , zooals Junghuhn 

 het eerst deed in 1838 en 1845: van: //hevige uitbarsting, 

 in den nacht van 4 — 5 Januari] 1699; braken van groote 

 massa's asch en modder, die tot Batavia vervoerd werden. 1 ' 



Junghuhn deed de meening van ,/zich zelven alleen 1 ' 

 gelden , en dreef met de berigten en opgaven van anderen 

 den spot, of verzweeg die. Alleen één enkele ervarene, 

 maar nederige geleerde wederstond hem bij zijn leven : 

 en dit zelfs kon de » man der bergen" niet wederstaan. 

 Van daar dat er in zijn groot werk vele leemten, feilen 

 en beweringen gevonden worden, en niet alles dadelijk 

 aannemelijk is. 



Het eerste openbare berigt is van Abraham Bogaerts, 

 historische reizen, I boek, p. 70, die van de «aardbe- 

 ving" schreef, en wel onder anderen, wat betrekking op 

 berguitbarsting heeft, als van hooren zeggen: 



1.) «Het voornaamste onheil door deze aardbeving 

 veroorzaakt, was de verstopping der groote rivier (van 

 Batavia) en die van Tangerang. 



2.) De eerste, (de Bataviasche rivier, Tjiliwong,) heeft 

 oorsprong in den berg Pangerango. 



3.) De laatste heeft oorsprong uit den berg Salakh , 

 beide bergen achter Batavia gelegen. 



4.) De eerste, (Tjiliwong, van den Pangerango,) is 

 de bronader, waardoor de stad (Batavia) bewaterd wordt, 

 vloeijende thans ten oceaan in, door het instorten van 



