461 



kundig onderzoek van het water van Telaga warna op 

 den Megamendoeng, luidende als volgt: 



»In Junghuhn's «Reisen durch Java" Magdeburg 1845, 

 vond ik, op pagina 188, een korte mededeeling over dit, 

 volgens mondelinge berichten, zoo fraaie plekje. Op de kaart 

 der afdeeling Buitenzorg, door Baron Melvill van Garnbee 

 1851 — 52, staat het aangegeven in een N.N. O. richting van 

 den berg Megamendoeng , als een van de het verst van de 

 monding verwijderde bronnen van de Weltevreden en Batavia 

 doorstroomende Tjie-liwoeng. Als zoodanig vermeldt ook reeds 

 dr. Bleeker het in 1844 in zijn topographie van Batavia, 

 opgenomen in het Ie deel van het Natuur- en Geneeskundig 

 archief voor Ned.-lndië. 



Ik ontving ter onderzoeking een met het genoemde water 

 voor korten tijd geleden, gevulde en goed gesloten wijn- 

 flesch. Het was zoowel kleur-, reuk- als smakeloos. Tegen- 

 over lakmoespapier vertoonde het geene reactie. Het had 

 een soort. gew. van 0,999 bij 50 C. Ik vond er eenige 

 Nostochaceae in. Aan vaste bestanddeelen hield het in 

 280 C. C. opgelost 0,0175 gram., correspondeerende met 

 0,0625 gram. in een kan water. 



De vaste stoffen waren: 

 sporen van kiezelzuur, 



» » organische stoffen , 



» » dubbelkoolz. ijzeroxydul, 



» » » » kalk , 



» » » » magnesia , 



» » zwavelzure kalk , 



» » phosphorzure kalk, 



» » chlornatrium. 



Bij een dergelijk resultaat als het bovenstaande, de af- 

 komst van het onderzochte water in aanmerking nemende, 

 kwam het mij voor dat verdere nasporingen overbodig waren. 

 Een enkele regenbui van eenig aanbelang toch, zich daar 

 ter plaatse ontlastende, kan de geheele verhouding veran- 



