der volmaakt dezelfde omstandigheden , naast elkander op- 

 gegroeid. 



De kinasoort die door dr. Junghuhn Succirubra genoemd, 

 door Hasskarl ingevoerd, maar zooals reeds meermalen 

 opgemerkt werd, zeer onderscheiden is van de onderden- 

 zelfden naam uit Britsch-Indie ontvangen plant, bleek 

 volgens Miquel niet de echte soort van Pavon en Howard, 

 maar de G. caloptera , eene nog niet beschreven soort 

 te zijn. 



Er zullen op Java omstreeks 12000 exemplaren van 

 aanwezig zijn, die nu nog onder de G. succirubra begrepen, 

 echter gemakkelijk te herkennen zijn. 



Herinnering verdient het feit, dat deze kinasoort aan- 

 vankelijk door Junghuhn voor C. cordifolia werd aan- 

 gezien. De bast bevat tamelijk veel alcaloiden, maar be- 

 trekkelijk weinig kinine. 



Voorts houdt Miquel, na herhaalde grondige studie van 

 onze z. g. Pahudiana en de vergelijking dezer met de in 

 Hasskarl's herbarium en Weddel Ts verzameling voorko- 

 mende species vol, dat hare identiteit met C. Garabayensis 

 geen twijfel meer overlaat. 



Welke nu ook de naam dezer kinasoort zij, de scheikun- 

 dige analyses hebben haren bast in waarde boven sommige 

 soorten van Cortex Peruvianus fuscus van Amerika geplaatst 

 en tegen haar gebruik zoude dus alleen nog vooroordeel 

 kunnen stemmen. Zeker blijft het intusschen, dat de 

 bast dezer soort zeer inférieur is aan al de overige op 

 Java gekweekte kinabasten en dat de niet-voortkweeking 

 dus wel door niemand met ernst zal kunnen gewraakt of 

 betreurd worden. 



Van C. Hasskarliana bezitten wij ongeveer 80000 plan- 

 ten die, hoewel in de kweekerijen en plantsoenen afzon- 

 lijk geplaatst, op de tabellen toch nog te zamen met de 

 Galisaja's voorkomen. 



Blijkens »de cinchonae speciebus quibusdam, adjectis 

 lis quae in Java coluntur" van dr. F. A. G. Miquel zijn 



