82 



zich, dat ik niet meermalen op de gladde en half vergane 

 balkjes uitgleed, daar ik schoenen aan had en zij bloot- 

 voets soms moeite hadden om staande te blijven. 



Als eene bijzonderheid teeken ik hier aan, dat ik op deze 

 reis, geheel in de lage landen, onder anderen eene Rhodo- 

 dendron vond, ter hoogte van 15 voet tegen een boom vast- 

 gegroeid, en welker dikke wortels zoowel naar boven als naar 

 beneden gericht en zelfs tot in den bodem doorgedrongen 

 waren. Tot mijn leedwezen droeg ook deze plant, even- 

 min als die van den Goenoeng-Boei (die eene geheel ver- 

 schillende soort is) bloemen, doch ik had het geluk deze 

 plant, waarvan ik slechts een enkel exemplaar vond, le- 

 vend naar Buitenzorg over te brengen. 



De vegetatie kreeg hier in deze moerassige, doch met 

 hooge bosschen bedekte streken een eenigszins ander aan- 

 zien; ook vond ik hier planten terug, die ik vroeger bij 

 Pangkal Mundo verzameld had. Eene Quercus-soort, — Kri- 

 piet of Pripiet, — trok vooral mijne aandacht, daar ze in 

 hare groeiwijze zeer veel overeenkomst had met Quercus 

 Junghuhnii, die op Java in het hoog gebergte groeit. Wel 

 jammer, dat ik er geene vruchten van vinden kon, welke, 

 volgens de inlanders, zoo groot als een duivenei en met 

 scherpe doorns bezet zijn. Wellicht is het Callaeocarpus 

 rhamnifolia. De varkens zouden door het eten dezer vruch- 

 ten vergiftigd worden. 



Pelawan-beloekar (Tristanea obovata) komt hier overal 

 op de' beloekars menigvuldig voor in den vorm van ko- 

 lossaal hakhout (akkermaalshout). Men vindt er stoelen van, 

 die tot 12 stammen dragen, van 25 voet hoog en één tot 

 drie duim dikte. 



Zoo te Toboalie als hier heerschte eene epidemie onder 

 de wilde herten , die in menigte dood in de bosschen ge- 

 vonden werden; ook onder de varkens zoude soms eene 

 dergelijke sterfte voorkomen. Met de oorzaak dezer ziekte 

 is men nog niet bekend. Zou dit verschijnsel wellicht in 

 aard overeenkomen met de ziekten onder de karbouwen 



