m 



»en op één van 58,5° G aanwees (bij een warmtegraad van 

 «den dampkring van 25° G. , des morgens orn 8 uur). 



«Langs den rand van de rivier Moïnit te voorschijn 

 «komende, stroomt het water daarin uit, met uitzondering 

 »van dat, hetwelk de hoogste temperatuur bezit, dat zich 

 »op eene plek tot eene diepte van twee voet verzamelt, 

 «en dan rechtstreeks naar zee loopt; hierin leven twee 

 «vischsoorten : de bekende gaboes en de bolanga. 



«Het water is helder en heeft een wrangen smaak, het 

 «midden houdende tusschen zuurachtig en ziltig. Ver 

 «in den omtrek ziet men enkel zeezand met Ipomoea's 

 «overdekt; tot op eene diepte van twee ellen vond ik 

 «niets anders dan zand. 



«Waar de rivier zich in zee stort, bestaat de bodem 

 «over eene groote uitgestrektheid uit koraalsteen, die bij 

 «laag water droog loopt. 



«Ik meende in de nabijheid een eigenaardigen reuk waar 

 «te nemen, maar kon dien niet nader specificeeren; volgens 

 «mededeeling van inlanders stijgen er alleen na hevige 

 «regens waterdampen omhoog. De Inlanders gaan zich 

 «dikwijls op de diepste plaats baden , vooral bij sakit koedis t 

 «een collectief naam voor allerlei soorten van huiduitslag. 



«Men beweert, dat waar de rivier vroeger uitwaterde, 

 «op dertig vademen afstands van hare tegenwoordige mon- 

 «ding, het water veel warmer was, maar nadat zij zich 

 «een anderen uitweg heeft gebaand, is de bedding geheel 

 «opgedroogd." 



De heer de Clerq zond bij deze mededeeling eene hoe- 

 veelheid bronwater, benevens een paar flesschen met water 

 uit de rivier Moïnit. Beide soorten werden scheikundig 

 onderzocht en volgen de verkregen uitkomsten hieronder. 

 A. Onderzoek van het bronwater. 



Dit water, verpakt in twee flesschen , verspreidde een 

 sterken reuk van zwavelwaterstofgas , veroorzaakt door de 

 ontledende inwerking van slechte kurken, die tot sluiting 

 der flesschen dienden. 



