211 



Aanvankelijk was ik in het onzekere, hoever mijn tocht 

 zich zoude uitstrekken. 



De kaart van Buitenzorg door van Staveren kwam mij 

 goed te stade, ofschoon zij mij toch hier en daar in den 

 steek laten moest; men kan toch op geene enkele kaart 

 eene juiste aanwijzing verlangen van de vele voetpaden, die 

 zich in alle richtingen uitstrekken door een onbewoond 

 en woest oord. 



De inlandsche planten-verzamelaars van 's Land Planten- 

 tuin hadden menigmaal belangrijke planten van den goe- 

 noeng Pantjar medegebracht; de berg scheen nog geheel 

 met oorspronkelijke bosch bedekt en het was mij niet be- 

 kend, dat hij vroeger met een botanisch doel was bezocht. 

 Ik achtte dus eene reis daar heen alleszins gewettigd. 



Den Ie September van het vorige jaar des morgens ten 

 6 ure, vertrok ik te paard van Buitenzorg. 



De weg was aanvankelijk zeer gemakkelijk. Ik volgde 

 den grooten postweg tot aan den post Tjiloewur, alwaar 

 ik een binnenweg rechts insloeg, die naar de kampoeng 

 Soekaradja voert, waar ik, volgens afspraak, de inlandsche 

 verzamelaars en de koelies, die den noodigen leeftochten 

 mijne bagage droegen, zoude aantreffen. Deze binnenweg 

 was in het begin zeer slecht, maar werd verder op aan- 

 merkelijk beter en liep voor 't grootste gedeelte langs de 

 kali-baroe. 



De grond vertoonde eerst die vuurroode kleur, die veel- 

 vuldig in deze streken gevonden wordt, en den landbouwer 

 niet zeer welkom is; later werd de kleur minder rood. 

 Rechts en links van den weg zijn onafzienbare sawah's, 

 slechts hier en daar door de kampoengboschjes afgewisseld. 

 Op eenige plaatsen slechts waren uitgestrektheden onbe- 

 bouwden grond , die dan ook met klein kreupelbosch, meest 

 uit Melasloma en Jambosa bestaande, met de schoone zich 

 daarin slingerende Telracera Assa De. en Gleichenia bedekt zijn. 

 Varens groeien in groote hoeveelheid aan de zeer steile oe- 

 vers der rivier. Ik had gemeend ook hier, even als op bijna 



