217 



Bij de inlanders was echter geen kampoeng Tjiburum 

 bekend en , ofschoon ik aan de juistheid van de kaart in 

 dit opzicht niet twijfelde, kwam het mij toch waarschijn- 

 lijk voor dat de goenoeng Tjiburum slechts een kleine, 

 kale heuvel zijn zoude. Daarbij kwam het bericht dat ik, 

 voor Tjibadak te bereiken, de twee rivieren Tjihérang en 

 Tjilungsi moest passeeren , en deze bij den minsten regen 

 in het gebergte tot groote bandjirs aanzwellen; ik zoude 

 dus , wanneer er regen kwam , wat verre van onwaar- 

 schijnlijk was, te Tjibadak moeten overnachten en wellicht 

 een dag verliezen. 



Ik vatte toen het plan op recht door naar den koffietuin 

 aan den voet van den goenoeng Malang te gaan en dien 

 berg, zoo mogelijk nog denzelfden dag, te beklimmen. 



Volgens de kaart loopt er een voetpad van Wangoen 

 zuidwaarts, ten westen van twee ongenoemde bergen en 

 tusschen deze en den Pantjar in. Op eene aangename 

 wijze echter vond ik mij hierin bedrogen. 



Tegen 6 uur dan, de zon was juist boven den goenoeng 

 Astana verschenen , aanvaardde ik de reis. Ik had mij 

 van wat leeftocht voorzien en zeide den bewoners van de 

 kampoeng , die mij zeer behulpzaam waren geweest, goe- 

 den dag. 



Eerst volgden wij denzelfden weg van den vorigen dag, 

 over het zadel tusschen den goenoeng Pantjar en Astana 

 en ik genoot nog eenmaal het prachtige gezicht dat men 

 van daar heeft op de omringende, dicht begroeide bergen. 

 Zoodra wij echter het zadel overgetrokken waren , volgde 

 onze weg eene andere richting en wel oostwaarts. Het 

 terrein bestaat hier uit eene vlakte, met kort gras bezet, 

 dat aan de eene zijde zich nog uitstrekt langs den goe- 

 noeng Astana , aan de andere naar den Pantjar. 



Al dalende kwamen wij aan de groote kampoeng Tji- 

 manala. Schoon kwam tegen de vruchtboomen van die 

 kampoeng het donker groen van den Batjang (Soend. Li- 

 moes, Mangifera foetida Lour.) uit, terwijl met dat donker 



