218 



groen de vuurroode bloemen een scherp contrast vormden. 

 De boom, die het meest aanwezig was, was de arèn-palm. 



Sawah's of velden met andere cultuurplanten waren 

 niet aanwezig. Tabak zag ik evenmin aangeplant. 



Langzamerhand daalden wij al meer en meer, dooreen 

 moeielijk begaanbaar terrein, door selokans en kleine be- 

 ken, totdat wij aan een grooteren stroom gekomen waren 

 en wel juist op de plaats, waar de beide rivieren Tjilaja en 

 Tjimanala zich met elkaar vereenigen. Daar zag ik ook 

 weder voor 't eerst eenige sawah's. 



De rivier moest weder doorwaad worden en aan de over- 

 zijde gekomen, bereikten wij langs een hier en daar vrij steilen 

 weg, na een geruimen tijd loopens, de kampoeng Wangoen. 



Hier zouden wij van den, in zijn soort, grooten weg, 

 dien wij tot dusverre gevolgd waren en welke naar Tji- 

 badak voert, afwijken en een weg zuidwaarts inslaan, 

 die, volgens de kaart, langs de twee ongenoemde bergen 

 naar goenoeng Malang voert. De bewoners van de kam- 

 poeng wisten mij echter aanvankelijk noch van dien berg, 

 noch van den weg daarheen , iets te vertellen. 



Te Tjipanas had ik gehoord dat de bewoners van Wa- 

 ngoen, wanneer zij in heerendienst in de koffietuinen aan 

 den goenoeng Malang gaan werken, dien weg volgden. 

 Ik haalde dit feit aan en bij het praten van Kebon-kopi 

 en karèdja-kompani bemerkte ik dat ik op een hun beter 

 bekend terrein was. Een van hen verklaarde zich dan 

 ook spoedig bereid ons den weg te wijzen. 



De richting van den weg werd mij door den gids als 

 zuidelijk opgegeven , en naar die zijde bemerkte ik niets 

 dan hooge bergen. Reeds spoedig begonnen wij aanmer- 

 kelijk te klimmen op een terrein, dat ik reeds als heidé- 

 achtig heb beschreven. 



Dit terrein werd afgewisseld door een meer weelderig, 

 door en langs bergbeken. De meerdere schaduw, die de lage 

 boomen daar gaven , was ons zeer aangenaam, daar de zon 

 reeds vrij hoog begon te staan en wij geheel bezweet waren. 





