221 



Nog een korten tijd en we bevonden ons op een der af- 

 gaande ruggen aan de westzijde van den berg. 



Eensklaps kwamen wij uit het dichte bosch op een open 

 plek en zagen we den koffietuin voor ons. We namen af- 

 scheid van onzen gids, die naar Wangoen terugkeerde, 

 en na een kwartier loopen , kwamen we , tegen één uur 

 na den middag, zeer vermoeid bij den Pasangrahan aan. 



Mijn plan was om , na een weinig uitgerust en wat ge- 

 geten te hebben , nog den goenoeng Malang te beklimmen, 

 welk plan ik echter moest opgeven, door dat mijn bedienden 

 te vermoeid waren, de gemaakte verzameling ingelegd moest 

 worden en omdat het flink begon te regenen. 



De door mij zoo even vermelde bergen kunnen dus op 

 de kaart voorzien worden van de namen Tji-manala en 

 Loehoer, terwijl het heuvelachtige zadel tusschen die ber- 

 gen Pasir-ipis genoemd wordt. 



De Pasangrahan licht vlak tegen den goenoeng Malang 

 aan, naar het westen toe, en is vrij ellendig. Dicht in 

 de nabijheid ligt de kampoeng Toegoer. Zij is weinig 

 bevolkt, behalve in de tijden van den koffie-oogst; de eenige 

 Europeaan, die daar tusschenbeide komt, is de opziener 

 van Babakan-madang, tot wiens district de koffietuinen 

 behooren. 



Aan drie zijden is de kampoeng door bergen ingesloten: 

 aan de zuidzijde door den goenoeng Malang, oostwaarts 

 door den voet van den Dimaloehoer en aan den noord- 

 oostelijken kant door den goenoeng Bongkok. 



Den volgenden morgen wilde ik die bergen beklimmen 

 en ik begaf mij reeds zeer vroeg op weg, onder het geleide 

 van den Committeer der koffietuinen , en een oud man , 

 die de reputatie van een goed bergklimmer en plantkun- 

 dige had. Niet lang behoefden we een voetpad door de 

 koffietuinen te volgen of we kwamen op den goenoeng Ma- 

 lang aan. Deze is eigentlijk weder een scherpe rug, van 

 het oosten naar het westen gericht. Ik ging dien rug 

 geheel langs en overal vond ik het bosch voor 't grootste 



