222 



gedeelte nog intact. De eerste boom, dien ik daar op- 

 merkte, was de Quercus Junghuhnii Miq. (Q. fagi/ormis 

 Jüngh.) Er waren geene vruchten aan (aan later voorko- 

 mende exemplaren vond ik die wel); doch aan de bladeren 

 is de boom gemakkelijk uit alle andere te herkennen. Het 

 blijkt dus duidelijk dat deze soort niet zulk een geringe 

 horizontale verspreiding heeft als de eerste ontdekker wel 

 gemeend had; want, behalve dat ik in het Buitenzorgsche 

 Herbarium exemplaren vond, door Blume op den Salak 

 en den Gedé verzameld (noch de heer Teysmann noch de 

 heer Hasskarl hebben dien boom daar later gevonden) vormt 

 hij hier bijna het geheele bosch. Wellicht komt hij dus over 

 een groot gedeelte van West- Java voor. Op den goenoeng 

 Malang echter heeft deze boom een andere habitus dan 

 door Junghuhn (Nat. tijdschr. van Ned.-Indië XV, pag. 

 119 vv. en XXI, pag. 241) beschreven werd en dan ik 

 zelf op den goenoeng Malawar zag. Hij is hier slechts 

 stoelend en vormt niet die koepelvormige holten. De naam 

 is hier Rioeng-anak , naar het voorkomen, als of de moe- 

 derboom rondom door kinderen omringd is. Ook de naam 

 op den Malawar: tjara-anak (niet zooals Junghuhn t. a. p. 

 schrijft kiara-anak) heeft op dat voorkomen betrekking. 

 Men verhaalt dat het hout zeer goed is en niet door witte 

 mieren wordt aangetast. 



Het hooge geboomte bestond verder voornamelijk uit 

 Ki-hadji (eene Meliacea , die sterk hout voor vellingen en 

 spaken van wielen levert) , Rasamala en Myrlacea. 



Hier en daar waren geheele plekken met ééne soort 

 varens bedekt, met eene Begonia vermengd. Tegen de 

 boomen klimmen veel meer lianen op en zijn veel meer 

 varens en Orchideae bevestigd , dan in het den vorigen dag 

 bezochte hosch het geval was, Agalmylas verlevendigden 

 de boomstammen door het helder rood der bloemen en 

 hunne lichtgroene bladeren en de bodem was geheel be- 

 dekt met rotan, varens, Lasianlhus en de schoone Ardisia 

 villosa De. (3 mpllis. 



