243 



Het stuk dat door v. B. onderzocht werd , woog ruim l 

 kilogram, was voor de helft ongeveer bedekt met een 

 grau w-zwarte, doffe korst van een halve millim. dikte: 

 op de breukvlakte vertoonde de steen een donkergrauwe 

 kleur met eene menigte kleine, glinsterende punten: hiel- 

 en daar glinsterende plaatjes van ongeveer een vierk. 

 millim. oppervlakte: op eenige weinige plaatsen worden 

 meer donkere, bijna zwarte, kogel vormige stnkjes waarge- 

 nomen, die soms 2 millim. middellijn hebben. 



Ofschoon met de loup metaalglanzende deeltjes worden 

 gezien en de niet versche breukvlakte vele roestvlekken 

 vertoont, mist men in dezen steen raetaalkorrels van eenige 

 uitgebreidheid, zooals die in vele meteorieten worden waar- 

 genomen. 



De steenmassa is grofkorrelig en zeer hard. 



Bij het onderzoek leverde de steen de volgende resultaten. 



De scheiding door den magneet gaf ongeveer: 

 16,5 °/ (J magnetisch poeder 

 83,5 „ niet magnetisch poeder, 

 terwijl in het magnetische ongeveer 2,53% aanhangende 

 silicaten werden gevonden , zoodat de verhouding tusschen 

 het magnetische en het niet magnetische ongeveer is als 

 14 : 86. Deze verhouding is ook alweer niet juist, daar 

 uit het niet magnetische gedeelte door behandeling met 

 H en Hg Cl ongeveer 3% werd uitgetrokken. 



In een gedeelte van den steen werd (berekend als Fe S) 

 6,17% zwavelijzer gevonden. 



In het door H gereduceerd metallisch gedeelte werd ge- 

 vonden : 



65,57 % waarin de verhouding van Ni tot Fe was 1 : 15 



20,5 1 !/ ,f i/ f/ f f fi ff f f f, 1 : 7 



14,12 f, aanhangend silicaat. 



Het soortelijk gewicht van het magnetisch gedeelte werd 

 gevonden = 6,80 bij 15°, hierbij waren echter nog aan- 

 hangende silicaten; het soortelijk gewicht der silicaten, 

 nadat zij herhaaldelijk met H en Hg Cl waren behandeld, 



