267 



18G1, op het eiland Belitong aan den berg Tadjem , 

 's avonds tegen acht uur. Daags had het zwaar geregend, 

 en de hitte was drukkend; hierop volgde een stikdonkere 

 nacht met volkomen windstilte. In de verte vertoonden zich 

 duizende kleine lichtjes op den grond, die bijna een langen 

 en breeden, lichtenden band van verscheidene voeten breedte 

 vormden. Ter plaatse aangekomen , vonden wij een in 

 het bosch gekapten weg, waarop de zon gedurende den 

 dag met al hare kracht den versch ontblooten bodem be- 

 schenen had. De geheele weg was met eene dikke laag half 

 verrotte bladen bedekt, waarop zich eene lichtlaag van 

 1 — 2 millim. hoogte vertoonde. De geringste beweging met 

 de hand, die de luchtlaag verplaatste, deed ook het licht 

 verdwijnen, dat een paar seconden later weer op nieuw 

 ontstond. 



De oorzaak van dit verschijnsel is niet ver te zoeken, 

 daar rottende plantensubstantiên bij eene gunstige tempe- 

 ratuur en het noodige vocht, methylwaterstof (moerasgas) 

 ontwikkelen, dat bij eene bepaalde temperatuur lichtgevend 

 wordt. 



Daar nu ook deze lichtjes, die zich aan den voet van 

 den Malabar vertoonen, steeds op dezelfde plaatsen voor- 

 komen, onbewegelijk zijn, van vochtigheid, windstilte en 

 warmte afhankelijk zijn, zoo zal het wel aan geen twijfel 

 onderhevig zijn, dat zij hun ontstaan onder bovenver- 

 melde omstandigheden aan rottende plantenrestes te dan- 

 ken hebben, en dat dit lichtgevend verschijnsel niets 

 anders is dan methylwaterstof, dat zich ook uit vermolmd 

 hout ontwikkelt 1 '. 



Schoon het bestuur zich niet kan vereenigen met deze 

 verklaring en het ook niet bekend is, dat moerasgas bij 

 een zekere temperatuur lichtgevend kan worden, zonder te 

 verbranden, wordt besloten de mededeeling van den heer 

 Meijboom in de notulen op te nemen om de aandacht op 

 dit verschijnsel te vestigen. 



6. Van denzelfden een staatje, bevattende de uitkomsten 



DL. xxxii. 18 



