bijvoeging van nog een 1 kleinen lenn, in liet geheel geen 

 verschil te verkrijgen. 



Ik heb daartoe de verschillende oplossingen van het 

 vraagstuk nagegaan en op voorbeelden toegepast; mijn doel 

 daarbij was te onderzoeken of de twee bij Puissant voor- 

 komende oplossingsmethoden door middel van de geode- 

 sische lijn, of wel de door liansen ingevoerde en door 

 Bremiker insgelijks gevolgde methode, om de vertikale 

 snede te hulp te roepen, in geval de afstand der beide 

 punten gering was, ook zoo kort werden, dat zij op de 

 gewone gevallen met goed gevolg konden worden toege- 

 past. 



Over die verschillende methoden geeft de noot G hier- 

 achter een kort overzicht. 



Het resultaat is geweest, dat de toepassing van al die 

 methoden, wanneer ten minste de formulen der genoemde 

 schrijvers zelve gevolgd worden, mij veelte langwijlig voor- 

 kwam, eene eenvoudige oplossing zoekende vond ik tweestellen 

 formulen, waarvan het eerste eene wijziging en aanvulling is 

 van de boven aangehaalde formulen, welke wij die van Fran- 

 cceur zullen blijven noemen, terwijl het tweede stel niets anders 

 is dan de berekening van de wederkeerige azimuthen en 

 den afstand , voor de geodesische lijn de vertikale snede in de 

 plaats stellende en de formulen zoo schrijvende, dat zij voor 

 de berekening zoo gemakkelijk mogelijk zijn, en dat zij, zonder 

 daartoe eene ontwikkeling in reeksen te gebruiken, toch on- 

 middellijk het juiste resultaat opleveren, althans zoo veel met 

 logarithmen met 7 decimalen mogelijk is. Daarbij is tevens 

 gezorgd, dat van de kleine bogen der eerste orde, (zoo als het 

 breedte- en lengteverschil der twee plaatsen,) geene sinus- 

 sen of tangenten gebruikt worden; dit doel is daarom be- 

 oogd omdat zelfs de sinus- en langententafels der eerste vijf 

 graden uit Gallet of Bremiker, die van sekonde tot sekonde 

 gaan, toch altijd tien-, honderd- of duizendmaal minder 

 uitgebreid zijn dan de Jogarithmentafel der getallen , en 



