EETBARE AARDE 



DOOK 



E, POLAK. 



In het Zuidergebergte wordt in de nabijheid van Poer- 

 woredjo (Bagelen) eene plastische kleisoort gevonden , die 

 door de inlandsche vrouwen, zelden door de mannen, 

 wordt gegeten. 



De versche klei heeft eene bruingrijze kleur; indien de 

 klei eenigen tijd met de lucht in aanraking is, wordt de 

 kleur donkerder. 



Onder het mikroskoop kon ik in de versche klei geene 

 organische wezens, noch skeletten van forarniniferen waar- 

 nemen. 



De klei werd bevonden voor een vrij aanzienlijk deel 

 in zoutzuur oplosbaar te zijn, onder afscheiding van veel 

 kiezelzuur. Het in zoutzuur oplosbare gedeelte van de klei 

 bevatte de volgende bestanddeelen : aluinaarde , kalk , mag- 

 nesia, potasch en soda, benevens ijzeroxyde en mangaan- 

 oxydul. In water waarmede de klei gedurende eenigen tijd 

 gekookt was, werden sporen van chloor en zwavelzuur 

 gevonden. 



De versche klei wordt door den inlander in kleine 

 dunne strooken gesneden, en daarna tusschen hoopen bran- 

 dende hout-spaanders verhit, waarbij de bruingrijze kleur 

 in eene grijze verandert. 



De gebrande klei wordt op den passer in stukken van 

 3 a 4 duim lengte en 2 a 3 streep diameter, ver- 

 kocht. De klei verliest bij het branden een weinig water; 



