428 



dit is de eenige verandering, welke hare zamenstelling bij 

 het baanden ondergaat; met het mikroskoop kon ik geen 

 verschil tusschen de versche en de gebrande klei waar- 

 nemen. 



Zooals boven vermeld is, wordt de gebakken klei hoofd- 

 zakelijk door vrouwen gegeten, soms tot eene hoeveelheid 

 van meer dan 1 Ned. ons per dag; zwangere vrou- 

 wen worden door het gebruik der klei in haren toestand 

 verlicht. Analoog aan dit laatste is het gebruik van 

 krijt door zwangere vrouwen uit de volksklasse in Eu- 

 ropa. 



In Midden-Java wordt een waterig aftreksel der ge- 

 brande klei aangewend ter reiniging van pokzieken. 



[n Wittstein's Vierteljahrschrift für Praktische Phar- 

 macie, Bd. XVIII, heft 4, pag. 558, komt eene analvse 

 voor van eetbare aarde, door den otficier van gezondheid 

 2e kl. IVienecke in het regentschap Bérbófc, Residentie Ke- 

 dirie, gevonden. 



Hebberling schijnt alleen de versche klei onderzocht te 

 hebben; hij vond, behalve zwavelzuur en chloor, dezelfde 

 bestanddeelen als door mij in de klei van Bagelen gevon- 

 den zijn. 



Volgens zijn quantitatief onderzoek bevatten 100 deelen 

 klei: 



Kiezelzuur 



. 39,771 



Uzer-oxyde 



9,806 



Aluinaarde 



. 25,939 



Kalk 



3,025 



Magnesia 



1,352 



Mangaan-oxydul . . . 



. . 0,591 



Kali , 



. 0,572 



Natron 



. . 3,858 



Water en vluchtige stoffen 



. . 14,801 





99,715 



