454 



den, al spoedig in hun val uiteenspattende; uit talrijke 

 openingen stegen dampen van zwaveligzuur en zwavelwa- 

 terstof omhoog en overal waren de steenmassa's met zwa- 

 velbloemen bedekt. 



Voorafgegaan door den Keiling, wien het terrein beken d 

 was, steeg het gezelschap naar boven, den weg volgende, 

 die langs den rand van den ouden krater naar boven voert. 

 Van vegetatie was geen spoor te ontdekken , terwijl de 

 berg vroeger tot op eene hoogte van ongeveer 1000 voet 

 begroeid was geweest; de hooger gelegene gedeelten waren 

 altijd kaal geweest. 



Na een geruimen tijd voortgeklommen te zijn, bereikte 

 men eene vooruitstekende punt, die het overblijfsel was 

 van den hoogsten top, bij de eruptie van 27 Augustus des 

 vorigen jaars uiteengeslagen. De aneroide-barometer van 

 Dr. Meijer wees aan, dat men zich bevond op eene hoogte 

 van 1450 Eng. voeten boven de oppervlakte van de zee. 



De grond werd nu vochtiger en eenigzins kleiachtig en 

 ook minder warm; de helling van den berg was niet meer 

 zoo sterk en de rand des kraters werd tegen 5 uur be- 

 reikt. De barometer wees eene hoogte aan van 2145 Eng. 

 voeten, terwijl de temperatuur van de lucht 19°2 R. was. 



De krater deed zich voor als een afgeknotte kegel , aan 

 de noordwestzijde geopend. De witte dampen, die voort- 

 durend langs den binnenwand dwarrelend opstegen , maak- 

 ten het onmogelijk den bodem te zien. Deze opening 

 moet volgens den Heer Kelling zich pas gevormd hebben. 



Om niet door de duisternis overvallen te worden moest 

 de terugtocht spoedig aanvaard worden. Ofschoon het af- 

 dalen veel spoediger ging dan het beklimmen , zoo was 

 men toch eerst ten half zeven uur beneden. 



Den volgenden morgen werd door den Kontroleur de 

 Clercq eene vergadering der inlandsche hoofden belegd. 

 Het bleek hem daarbij , dat ofschoon de levensmiddelen 

 reeds sedert de uitbarsting van verleden jaar schaarsch 

 waren, daar toen vele tuinen verwoest waren, toch het 



