459 



op sommige plaatsen helder glanzend, op andere plaatsen 

 zwart waren. De uitgestroomde stoffen hadden nergens 

 de zee bereikt en waren niet verder gedaald dan tot daar 

 waar de afhelling van den berg minder steil begint te 

 worden; op de kust en het vlakkere gedeelte van het ei- 

 land waren steentjes en asch gevallen. 



De krater bleef bij tusschenpoozen rooken en grom- 

 men. Omstreeks 5 uur in den namiddag hadden twee 

 elkander snel opvolgende uitbarstingen plaats, vergezeld 

 van een donderend geraas. Om kwart over zeven werd 

 dit met gelijk geweld herhaald; daarbij was een groote 

 vuurstraal, waarschijnlijk afstroomende lava, zichtbaar. Te- 

 gen één uur in den nacht kwam er weder eene hevige 

 uitbarsting, vergezeld van een aanhoudend razen, als van 

 eene kokende massa. De berg was toen zwaar bewolkt, 

 maar door de wolken heen kon men duidelijk een sterken 

 vuurgloed waarnemen. 



Den gansenen nacht door bleef de krater zwaar werken 

 onder voortdurend gedonder en geraas, terwijl de krater- 

 rand en de lucht boven den krater sterk verlicht waren. 



Den volgenden dag, 9 Augustus, werd tegen 12 uur 

 weder eene lichte aardbeving gevoeld. Intusschen was de 

 wind, die gedurende de laatste dagen steeds stevig door 

 gewaaid had, 's morgens gaan liggen; de top van den 

 berg werd nu vrij van wolken , zoodat de voortdurend uit 

 den krater opstijgende rookkolom, die nu eens zwaarder 

 dan weder lichter was, duidelijk zichtbaar werd. 



Des namiddags om half vijf deed zich andermaal een 

 lichte schok gevoelen. Om half acht en om half tien had- 

 den twee ontploffingen plaats , vergezeld van een donderend 

 geluid; een heidere vuurgloed om en boven den krater 

 leverde te midden van de duisternis een allerprachtigst 

 en indrukwekkend schouwspel op. Deze twee ontploffingen 

 werden kort na half acht en om tien uur gevolgd door 

 een regen van asch, die zoo hard en fijn gekorreld was 

 als gewoon crepé kruid. De nacht was rustig; slechts nu 



