464 



den door de hevige explosies van den berg. Op ruim 

 2 paal afsiand naar het noordwesten viele kleine stukken 

 klei en meer naar het noorden moeten groote steenen ge- 

 vallen zijn. 



Den volgenden dag bleef de krater bij tusschenpoozen 

 massa's rook uitstooten en het rommelen ging steeds door. 

 Des avonds omstreeks half zeven had weder eene hevige 

 uitbarsting plaats; groote gloeijende steenen werden naar 

 boven geslingerd en gloeijende lava stroomde uit den kra- 

 ter; het riet en het geboomte aan de noordwestzijde van 

 den berg werden daardoor in brand gestoken , hetgeen een 

 prachtig en indrukwekkend gezicht opleverde. 



De top was toen niet bewolkt, zoodat het vuur en de 

 vlammen uit den krater opstijgende, goed zichtbaar waren ; 

 daarbij deed zich een aanhoudend sterk gedonder hooren, 

 hetwelk volgens getuigenis van de oudste ingezetenen sterker 

 was dan bij de uitbarsting van 1840; onophoudelijk wer- 

 den groote massa's uitgeworpen. 



Dit alles deed de menschen beangst worden en hon- 

 derden verlieten nu het eiland. 



De volgende dagen hield het uitwerpen van rookmassa's 

 gedurig aan, meestal van rommelende geluiden en soms 

 van hevige schokken vergezeld; gedurende een paar dagen 

 viel er een weinig asch. 



Den 24sten Augustus om half vijf had de laatste be- 

 langrijke uitwerping van gloeijende massa's plaats; de top 

 stond weder in vlam en de geheele stad was verlicht. 



Na dien tijd werden de uitbarstingen zwakker en zwak- 

 ker; het gerommel hield op en de rook werd al lichter 

 en lichter; des nachts was nog een heldere gloed boven den 

 krater zichtbaar. In het laatst van Augustus was alles 

 weder tot rust gekomen en keerde de bevolking langza- 

 merhand terug. 



8. Na ongeveer eene maand rust, gedurende welke de 

 berg van Ternate wel aanhoudend rookte, maar geene uit- 



