»De stralenbundels waren wit van kleur; die bij de protuberance 

 t d was het helderst, daarna volgden de 3 andere, terwijl de daar- 

 « tusschen gelegene kleinere het flaauwst waren. Zij reikten allen 

 »tot aan de donkere schijf en bleven stationnair. Zij namen af in 



* helderheid, naar evenredigheid van den afstand der maan, tot zij lang- 

 zaam wegsmolten in het luchtruim: alleen die bij de protuberance d 



» bleef tot in zijn top duidelijk zichtbaar, hoewel ook deze afnam in 

 «helderheid. 



» Draaiing of verplaatsing dezer stralen had niet plaats. 



»Even voor het begin en even na het einde der totaliteit, werden 

 9 de wolken van onzen dampkring gekleurd . even als bij eene opko- 

 « mende en ondergaande zon, deze kleuring had echter over eene 

 « kleinere uitgestrektheid plaats, dan bij op- of ondergaande zon 



• meestal het geval is. 



»Van eene chromospheer werd niets door mij bespeurd. 



»Het begin der totaliteit had plaats te 22 u 21 m 7% 06 M. T. en 

 vhet einde te 22» 24* 57\Oti M. T. 



De heer Hardeman zegt in zijn bericht het volgende: 



»Na bij schatting bepaald te hebben, dat de chromospheer voor 

 v ongeveer f van hare breedte sterk lichtend is, met geringe afname 

 « in intensiteit naar buiten toe , terwijl het licht van het overige vierde 

 «deel wegvloeit in de grijze grondtint van de corona, bragt ik de 

 «beide beelden met ongeveer de helft van den buitenrand over elkan- 

 der. De op die wijze bepaalde middellijn bleek te bedragen 41 

 v minuten 50 seconden. De potu ! erances zijn door mij waargenomen 

 «door middel van een astronomischen kijker van ongeveer 35 vou- 

 « dige vergrooting. 



»In het geheel heb ik zes protubcrances opgemerkt, aangewezen 

 «in eene bijgevoegde figuur, waarin plaats, hoogte en uitwendige 

 «gedaante zoo nauwkeurig mogelijk zijn aangegeven. 



»De indruk, dien de kleur op mij maakte, was die van een zacht , 

 v liefelijk roozerood , eenigzins zwemende naar het steenrood met 

 «een grooten rijkdom aan fijne schakeringen, de heldere zilverach- 

 « tige tint van de chromospheer vormde den achtergrond; bij e. de 

 » protuberance links van onderen (in een omkeerenden kijker) had de 

 «achtergrond tusschen de openingen van de protuberance heen een 

 » licht blaauwachtig grijs aanzien. 



*Drie a vier seconden voor het einde der totaliteit had de rand 

 «der maan, ter plaatse waar de zon weder te voorschijn zou komen, 

 » een onregelmatig gekarteld aanzien in een zeer smallen zoom, af- 

 » wisselend gekleurd met rood en wit. De eerste kleur werd spoedig 

 » overheerscht door de toenemende schittering van het wit, en ver- 

 «dween geheel bij het einde der totaliteit." 



De teekening van de protuberances, door den heer Hardeman ver- 

 vaardigd, komt met de mijne zeer goed overeen, alleen heeft hij de 

 bovenste protuberance, die ik bij een' boom met breeden bladerkroon 

 vergeleek, gezien, als hebbende twee stammen naast elkander, en een 

 wolkje er boven, overeenkomende met no. 14 van de teekeningen van 

 Secc/ti in bovengenoemd nummer den Comptes llendus; terwijl hij 



