19 



sel nl. den stralenkrans, ontstaande door het strijken der zonnestralen 

 langs den nmansrand. 



In den Jaatsten tijd heeft de spektroskoop eenigzins den boventoon 

 gekregen hij de onderzoekingen der corona, en is het eerstgenoemde 

 gedeelte, dat hiermede onderzocht werd bijna geheel op den voorgrond 

 gekomen, zoo zelfs dat de optische oorsprong der stralen slechts door 

 zeer enkelen is besproken gevonden. 



• Na nog eenen blik op het landschap geworpen te hebben, dus 

 » luidt het verslag van den heer Metzger , maakte ik met den heer 

 » Dietrich afspraak , hem tegen het begin der totaliteit te waarschuwen, 

 »oni zoo mogelijk eene photographie der Bailv-beads te verkrijgen. 



»Om dit oogenblik niet te verliezen, moest ik mijn zonneglas voor 

 » de totaliteit wegnemen, kon echter met het oog op het felle licht 

 » slechts een oogenblik door den kijker zien. 



» De horens waren afgerond , concentrisch met het sikkeltje vertoonde 

 » zich een karmijnkleurige streep, -|- 0,2 breed. De maan, iets verder 



• zigtbaar dan het sikkeltje, was donker. Onder het zoeken naar een 

 » bewalmd glas , dat voor alle gevallen gereed , maar op het oogenblik 



• niet ter hand was , miste ik de totaliteit (10" 27 m , 5). 



• Ik zag toen de groote protuberance op circa 40° links van het 



• hoogste punt in den kijker, donker karmozijnkleurig, als eene massa, 



• meer bi#H s d dan hoog zonder schakering. 



• Alvorens verder te gaan zal het hier de plaats zijn iets te ver- 

 knielden over het voorkomen van het landschap gedurende het verloop 



• der verduistering. 



• Ik kan den indruk, dien het landschap maakte, niet beter beschrij- 



• ven dan door vergelijking met een ander verschijnsel, dat men 

 » somwijlen kan opmerken tegen het ondergaan der zon ; ik meen het 



• gezigt, dat men heeft wanneer de hemel gelijkmatig met donkere 

 » wolken bedekt is en slechts het laagste gedeelte van den horizon 



• schittert in brandend geel. Dat eigenaardig licht dat dan van onze 



• omgeving meer en meer verdwijnt, naar gelang de wolken dieper 



• zinken scheen mij ook gedurende de eklips op het landschap te 



• rusten. De tint onzer gezigten veranderde. 



• De hemel, die blaauw geweest was, veranderde van lieverlede in 



• grijs, het werd stil in de natuur. Slechts van verre hoorden wij 



• het stampen op de rijstblokken (van andere plaatsen heb ik berigt 

 » ontvangen dat de buffels in het veld zeer onrustig werden). 



» Kenige minuten voor de totaliteit zag ik Venus. 



• Te I0 U 28 m , 2 beschouwde ik de maan met het bloote oog. Ik 



• moet bekennen dat ik eenigen tijd noodig had, alvorens ik bedaard 



• genoeg was om dat schouwspel, dat zich aan mij vertoonde te ont- 

 gleden volgens de aanwijzing van den hoofdingenieur. 



• Als het Avare afgescheiden van het uitspansel Aertoonde zich de 



• maan aan mij als een donkere platte schijf, niet zwart, maar van 



• eene koude loodkleur. 



• De groote protuberance zag ik ook hier duidelijk brandend ver- 

 dicht, zooals de ondergaande zon soms de wolken zoomt, gloeijend 



• karmijn Aermengd met terrasiena. De tweede protuberance, links 



