26 



aan de rechter- bovenzijde (van 18° tot 69° volgens de teekening) , 

 een breede protuberance-boord. 



Deze is blijkbaar dezelfde lichtzoom geweest, die ook dr. Bergsma 

 te Hutten zorg gezien en beschreven heeft, op de plaats waar het zon- 

 licht weder doorbrak; ook de ligging der andere protuberancen komt 

 nagenoeg met de teekeningen van hem en den heer Woldringh 

 overeen. 



De voorloopige resultaten van hetgeen de waarnemingen der eklips 

 leerden, werden door mij, na van den heer Bergsma mededeeling van het 

 door hem waargenome verkregen te hebben, in de Engelsche taal aan 

 de Ykademie van wetenschappen (e Amsterdam gezonden. Dit tele- 

 gram is reeds bekend, het werd door gebrek aan interpunctie eenig- 

 zins verkeerd opgelat en de vertaling door mij in de JaAasche courant 

 van 13 Februari j jl. gerectificeerd. 



Dit résumé aanvullende, geloof ik dat de gezamenlijke waarnemingen 

 der eklips het volgende opgeleverd hebben, ik zal mij veroorloven 

 enkele aanmerkingen bij te voegen. 



1°. De lichtkroon was zuiver wit. Op het eiland Laitoer/gan en te 

 Bnitëmorg werd hoegenaamd niets van kleuren gezien. De kleu- 

 ren, door enkele waarnemers in de Preavger Regentschappen 

 gezien, schijnen van subjektieven aard te zijn. 



De beschouwing nogtans van gekleurde bloemen of andere voor- 

 werpen duidde op een geelachtigen tint, waarvan de oorzaak nog 

 niet is aan te geven. 



2°. De stralen waren veranderlijk , waardoor verstaan moet worden, 

 niet dat er spoedige of plotselinge veranderingen in gezien waren, 

 maar wel dat zij langzamerhand veranderden, hetgeen een natuurlijk 

 gevolg kan zijn van de beweging der maan voorbij de zon. 



3°. Zoowel de lichte als enkele minder lichte stralen of zoogenaamde 

 donkere spleten (dark rifts) reikten geheel tot aan den maansrand. 

 Zoowel met het bloote oog als in den zoeker der kijkers , heb ik 

 dit met volkomene zekerheid gezien , en andere waarnemers op 

 het eiland Lawoengan met mij. 



J°. Geene chromospheer, zoo daardoor eene onderste laag van den 

 zonnedampkring bedoeld wordt, die eenige minuten hoog zou 

 zijn. Niet anders als de laag protuberance stof , die over den rand 

 slechts eenige sekonden hoog was , behalve de erupties die de pro- 

 tuberances uitmaakten. 



Bij het begin en het einde der totaliteit was deze laag eenige 

 sekonden zigtbaar; de Engelsche sterrekundige Airy maakte in 

 1812 het eerst op dat verschijnsel opmerkzaam, waardoor men 

 zich, er niet mede bekend zijnde, in het schatten van het begin 

 of einde kan vergissen , zoo men met het bloote oog observeert. 



Deze laag was helder lichtend, en had den bekenden zacht 

 \ioletten gloed der piot uberan ces. Daar, zoo als gezegd is, de ge- 

 heele lichtkroon uit witte stralen bestond, moet aangenomen wor- 

 den , dat die geringe laag protuberancestof niet of weinig medewerkt 



