45 



„De Zee-Kalappa", zoo verhaalt hij, » is geen Jandge- 

 was, 't welk bij geval in zee geraakt, en aldus versteent 

 zoude zijn, gelijk men Garcus ab Orta heeft willen wijs 

 maken, maar het is eene vrucht, die in zee zelfs groeit, 

 wiens boom, zoo ik niet beter weet, is tot nog toe voor 

 menschenoogen onbekent, en verborgen gebleven. Want 

 het is een abuis te meenen , dat het een vrugt zij van de 

 kalappus-bome, dewelke op de Maldivische eilanden was- 

 sen, daar men groote en kleine noten vindt, uit dewelke 

 drinkbekertjes en kruidhoorntjes gemaakt werden , die men 

 de onweetende voor de opregte Cocos de Maldiva opdringt. " 

 In zijnen gewonen naïven en onderhoudenden stijl deelt 

 hij verder verscheidene verhalen mede, die omtrent deze 

 vruchten in omloop zijn. Volgens zijn zeggen verzwijgt 

 hij » de fabuleuste, maar zoo zijn mij veele beuzelagtige 

 vertellingen opgedrongen, onnoodig hier al te maal op te 

 halen 11 . 



De Maleiers, Chineezen en andere inlandsche zeevaarders 

 verhaalden, dat de vruchten groeiden aan een boom, die 

 diep onder water soms in de bocht van de Lampongs werd 

 gezien. Als men naar den boom ging visschen of duiken, 

 verdween hij weder. 



Op zijne takken zou de «onbesuisde 11 vogel Geruda wo- 

 nen, die des nachts naar het land vloog en oliphanten, 

 tijgers en rhinocerossen in bek en pooten medevoerde. 

 De schepen in de nabijheid werden door den Geruda méde- 

 gesleept en de bemanning kwam van honger om of strekte 

 den vogel tot prooi. 



Zagen de Javanen en de bewoners der kleine Sunda- 

 eilanden ook, in zee zijnde, zulk eene vrucht, dan bega- 

 ven ze zich, uit vrees voor een naderend ongeluk, zoo 

 spoedig mogelijk naar den wal. 



Verschillende oudere schrijvers maken van »dit wonder 11 

 melding en onder hen noem ik: Garcias ab Orta, Lib. I. 

 Arom. Cap. 26, Wilhelmus Piso in zijne Manlissa, Clusius, 

 Franqois Pyrard de la Val en Aegeriüs Clutiüs, welke 



