48 



Nog maakt men van de bladeren bezems en verscheidene 

 andere voorwerpen , als hoeden en smaakvolle mandjes. 

 Het vervaardigen er van vordert echter veel tijd en smaak 

 en er is op de Sechellen dan ook maar één gezin , dat 

 genoegzaam voor deze nijverheid ontwikkeld is. 



Het hart van de Lodoicea (het jongste stengelgedeelte) 

 wordt evenals de klapperkool gegeten en eveneens ook in 

 azijn ingemaakt. De smaak er van is echter eenigszins bitter. 



De mannelijke en vrouwelijke bloemen komen op ver- 

 schillende boomen voor; de mannelijke boom maakt op 

 bepaalde tijden zwarte bloemstengen , gelijkende op de 

 slagtanden van een olifant, en geheel met geele bloemp- 

 jes bedekt. De bloemen hebben 24 — 36 meeldraden. 



De vrucht, » dat hoofd van alle zeerariteiten" , is de 

 grootste der tot nog toe bekende boom vruchten en heeft 

 zeer langen tijd noodig om tot vollen wasdom te geraken. 

 Elk jaar komt er maar één hloemkolf te voorschijn, en 

 toch draagt een boom somtijds 10 van die kolven te gelijk. 

 Men ziet hieruit dat er aan denzelfden boom vruchten en 

 bloemen van allerlei ouderdom moeten voorkomen. 



De volwassen vrucht is somtijds 18 rijnl. duimen lang 

 en weegt niet zelden 20 — 25 kilogram. Ze is omgeven van 

 een draderigen bolster, die van buiten groen en inwendig 

 wit is. Ze is langwerpig van vorm en heeft gewoonlijk 

 twee lobben , soms ook drie en enkele malen vier. Het 

 best is de vorm te vergelijken bij het gedeelte van den 

 romp eener vrouw, gelegen tusschen het midden des buiks 

 en het midden der dijen: door de zwarte kleur en een 

 gedeelte van den bolster, dikwijls nog tusschen de lobben 

 aanwezig, wordt de gelijkenis met dat gedeelte eener ne- 

 gerin nog treffender. Ja, deze gelijkenis is zoo sterk , dat, 

 toen vroeger dArgenteuil een plaatwerk over deze vrucht 

 had uitgegeven en dit te Parijs ten toon stelde, de man- 

 nen een glimlach niet konden onderdrukken, de vrouwen 

 zich, verontwaardigd over zulk eene onkieschheid , om- 

 keerden en allen er slechts een product der phantaisie in 

 zagen. 



