49 



De onrijpe vrucht, Coco tendie geheeten, is zeer gemak- 

 kelijk te snijden en het vleesch levert eene soort van half- 

 doorschijnende gelei, die vrij aangenaam schijnt te smaken. 

 Rijp en afgevallen zijn ze niet meer te eten. Van de 

 schalen maakt men vaten om water te dragen, die soms 

 16 — 18 pinten vocht kunnen hevatten. Ook borden en 

 schotels van allerlei vorm, zelfs scheerbekkens, worden er 

 van vervaardigd. 



Valt de vrucht af en laat men haar aan zich zelve over, 

 dan begint ze weldra te kiemen. Tusschen de lobben 

 komt een vleeschkleurig orgaan te voorschijn, dat zich 

 ombuigt en later als wortel in de aarde dringt. 



De Lodoicea groeit bijna op eiken bodem van het zan- 

 dige strand tot op de hooge en kale kruinen der bergen 

 het best echter in diepliggende dalen of op vochtige, hu- 

 musrijke plateaux. Hier hereikt zij de grootste hoogte en 

 ontleent zij aan haren dunnen stam en geweldig groote 

 bladerkroon een imposant karakter. Dicht aan zee heeft 

 de boom een treurig en woest aanzien , doordat de blade- 

 ren, door den wind verscheurd, in reepen afhangen. 



Het is zeer te bejammeren dat deze palm niet wordt 

 gecultiveerd en men gewoon is ze voor de jonge bladeren 

 en vruchten om te kappen. Zelfs is het te vreezen dat de 

 soort in haar vaderland spoedig zal uitsterven. 



Te Londen werden nog in 1854 kiemende vruchten voor 

 <£ 10, — (ƒ 120. — ) per stuk verkocht, die echter alle zijn 

 bezweken. ' In den tuin te Kew bij Londen is de Lodoicea 

 thans levend te zien. 



In 's Lands Plantentuin te Buitenzorg zijn tegenwoordig 

 eenige jonge exemplaren aanwezig, die eens, door een 

 volgend geslacht, om grootte van stam, bladerenkroon 

 en vruchten bewonderd , een groot sieraad van den tuin 

 zullen uitmaken. De geschiedenis dezer plant komt niet 

 geheel met het bovenstaande overeen. De oudste plant, in 

 Maart 1856 reeds gekiemd, vertoonde het begin van het 

 eerste blad in Maart 1857, dat in October eene hoogte van 

 4 voeten had bereikt. Het tweede blad kwam uit in April 



HU XXXI. 4 



