55 



de Boegineezen in praktijk gebracht wordt, ten einde den 

 kaaiman of de slang te verdrijven, die volgens het volks- 

 geloof bij eene eclips aan de zon of maan knabbelt. 



Het was een gewoon koraal-eiland, dat aan de zuidpunt 

 een breed strand aanbood , waar wij konden observeeren 

 en overigens geheel begroeid was, zoodat wij genoegzame 

 lommer hadden , om ons vari tijd tot tijd aan de branden- 

 de zonnestralen te onttrekken. 



De avonds van den 16en Augustus Gorontalo verlaten heb- 

 bende, lieten wij den volgenden morgen het anker vallen 

 nabij het genoemde eiland Mantawaloe-kéké. Ik bepaalde 

 dien morgen de lengte en des middags de breedte. Het 

 weder liet zich goed aanzien. Den namiddags omstreeks 

 drie uur, vertoonde zich aan den oosterhorizon de rook 

 van een stoomschip, dat, zoodra het ons in het oog had, 

 zijnen koers naar ons richtte. Het bleek het engelsche 

 oorlogsstoomschip de Serpent te zijn, dat van Japan naar 

 Australië bestemd was, en waarvan de kommandant, de 

 heer Bullock, de gelegenheid niet wilde laten voorbijgaan 

 de eclips waar te nemen. Op raad van één onzer zee- 

 officieren in de wateren van Japan , den kapitein ter zee van 

 Gogch, had hij nagenoeg hetzelfde piekje uitgekozen als 

 wij, doch vernemende dat wij op het eiland, waarbij wij 

 lagen, zouden observeeren, liet hij zijn anker daar ook val- 

 len. Als passagiers waren op de Serpent ook aan boord 

 drie te Manilla te huis behoorende spaansche geestelijken van 

 de orde der Jesuiten , Ricardo, Faura en Nonnell, aan wien 

 op hun verzoek te Manilla door den kommandant van de 

 Serpent passage verleend was, om ook aan de waarneming 

 der eclips deel te nemen. Het waren wetenschappelijke 

 heeren , onder wier bestuur ook het meteorologische obser- 

 vatorium van het Ateneo municipal te Manilla staat. 



Ik was voor de waarneming der eclips voorzien van een 

 universaal-instrument van Repsold , een' grooten vijf-voets 

 kijker op voet van Steinheil en eenige handkijkers, be- 

 nevens drie houten voeten, zoo als die door den hooglee- 



