62 



volgende metingen bewezen. Ik koos de protuberances a 

 en c om ze door middel der dagelijksche beweging der he- 

 mellichamen te meten. De zon daalde nagenoeg recht 

 naar beneden , en daarom was de protuberance a , die 

 niet ver rechts van het hoogste punt der maan zichtbaar 

 was, en die nog eene kromming aanbood, zoodat zij na- 

 genoeg verticaal gericht was, daartoe het meeste geschikt. 

 Driemalen liet ik haar eenen horizontalen draad in den 

 kijker van het universaal-instrument voorbijgaan, en tel- 

 kens was de vermindering zichtbaar. Hoewel het mij niet 

 onbekend is, dat door de meling dier vermindering geene 

 voor de wetenschap nieuwe feiten aan het licht zouden 

 komen, was mijn doel meer om getallen te leveren, die 

 door vergelijking met de resultaten op andere punten van 

 de totale-schaduwlijn verkregen, tot eenige gevolgtrekking 

 aanleiding zouden kunnen geven. Ziehier de metingen: Over- 

 gangen van protuberance a over eenen horizontalen draad. 



Voet 2 U 26 m 35 s ,4 M. T. i 



verschil 12%5 



11,5 



9,0 

 ,■» » 



De afname bedroeg dus: 



eerst in 69 s 1>,5, 



toen in 75 2 ,0, 



te zamen in 142 8 5 S ,5. 



Volgens de berekening moest dit zijn 3 S ,9 , de overeen- 

 komst is dus geheel voldoende. Men behoeft toch slechts 

 het verschil van s ,4 op de vier waarnemingen te verdee- 

 len, die het resul taat hebben opgeleverd om eene volledige 

 overeenkomst te verkrijgen. 



Daar het begin der totale eclips plaats had te 2 U 25 m 9 s , 

 zoo kunnen wij uitrekenen, hoe hoog de protuberance 

 a toen gevonden zou zijn. Ik vind 14«,6. 



Top 



45,9 



Voet 



2 27 42 ,4 



Top 



53,4 



Voet 



2 28 55 ,4 



Top 



29 4,4 



