65 



In elke tijdsecunde daalde de protuberance 15',9 boogs 

 waarvan het product met 14,6 is 205'. Dit is echter niet 

 de hoogte van den top der protuberance boven den zon- 

 nerand; deze is iets korter en wel 176" of nagenoeg 5' 

 boogs. Als men nagaat dat elke minuut boogs met nage- 

 noeg 3!/ 2 maal de middellijn der aarde overeenstemt, dan 

 volgt daaruit dat de protuberance a minstens 10 a 11 maal 

 die middellijn boven de oppervlakte der zon uitstak. Er 

 bestaat thans bijna geen twijfel meer aan dat de protube- 

 rances niets anders zijn dan eene soort van wolken , die 

 in den zonnedampkring drijven; dat is door de in 1851 

 geziene loszwevende roode vlek genoegzaam bewezen en ik 

 geloof dat de hoogleeraar von Feilitsch te Greifswald, die 

 in 1860, na tweemaal de verschijnselen eener totale eclips 

 gezien te hebben, bij zijn lievelingsdenkbeeld bleef, dat zij 

 niets anders dan optische verschijnselen waren, met die 

 overtuiging thans wel geheel alleen zal staan. 



Maar dan komen wij tot het besluit dat in den zonne- 

 dampkring wolken drijven, die minstens eene uitgebreid- 

 heid hebben van 101 middellijnen der aarde of ongeveer 

 18000 duitsche mijlen! 



Tusschen de 2e en 3e den boven medegedeelde metin- 

 gen teekende ik aan dat de protuberance b verdwenen was. 

 Ook maakte ik in dezelfde tusschenruimte eene teekening 

 van de stralen, die ik met het bloote oog zag. Fig. 1 is 

 daarnaar ontworpen. 



Zoo als gezegd is werden de protuberances c en d eerst 

 laten zichtbaar. Volgens eene aanteekening van den heer 

 Commijs werd c te 2 U 28 m 29" zichtbaar, doch ik geloof 

 hiervoor liever te moeten aannemen: het eerst gezien. Even 

 als ik a gedaan had, mat ik nu c ook nog en vond voor 

 de tijden van doorgang voorbij een horizontalen draad : 

 van den top 2» 29» 2r,4j ,, 



„ » voet 23,4J verscn " ' £ ' u ' 



van den top 2" 30» W 

 » » voet 10, 4 J ' ' 



