here tint aannam, hoe daarentegen bij het op niet*w door- 

 breken van het zonlicht de indruk veel plotselijker was 

 en even alsof wij in eens geheel in het volle zonlicht 

 kwamen. 



Alvorens tot de waarnemingen , op andere plaatsen ge- 

 daan, over te gaan, zal ik de oorspronkelijke mededeelingen 

 van de heeren Ehnle en Commijs laten volgen, waarin, de 

 aangegeven tijdmeter-aanwijzingen tot middelbaren tijd her- 

 leid zijn, en de letters, door beide waarnemers gebruikt, 

 om de protuberances aan te duiden , in overeenstemming 

 met de door mij gebezigde gebracht zijn. 



Mededeeling- van deri lieer JElmle. 



Ingevolge vereerend verzoek van den heer dr. Oudemans 

 assisteerde ik bij het waarnemen der zon-eklips op den 

 1-8 den 11. Ik bediende mij daartoe van een' gewonen verre- 

 kijker met eene vergrooting van 20 malen, geplaatst op 

 een voetstuk, dat zoowel in het horizontale als in het ver- 

 ticale vlak, eene kleine beweging aan den kijker toeliet, 

 waardoor de zon behoorlijk kón gevolgd worden. Ik begon 

 mijne bijzondere aandacht te wijden en door den kijker te 

 zien, toen de maan de zon bijna geheel bedekte, en merkte 

 het eerst op een klein verlicht boogje, ongeveer tusschen 

 de twee horens van het gedeelte der zon dat nog te zien was. 

 Ik kan dit verschijnsel niet aan mijn instrument toeschrijven, 

 aangezien ik overluid ditzelfde verschijnsel hoorde noemen 

 door eenige andere waarnemers. Het bleef zichtbaar, tot- 

 dat de zon geheel bedekt was. Alstoen had ik een prachtig 

 gezicht op de hemellichamen zon en maan. Rondom de 

 maan was een lichtkrans van naar mijne gissing zes mi- 

 nuten breedte; de kleuren, die deze krans had, waren 

 naar volgorde wit-geel , rood en groen , geel en witaehtig. 



Het wit en geelachtige licht duurde van den aanvang 

 d. i. van &P 2S m 9 8 midd.. tijd tot 2» 26» Ö9 8 ; van W- 26 m 59 s 



