129 



gevende dus slechts 0\7 meer dan de aangenomene 

 breedte. 



Ik moet nog de afleiding ontwikkelen der fonnulen, 

 waarnaar de tijd en de waarde van den kleinsten zenithsaf- 

 stand en de tweede correctie van den factor A bere- 

 kend is. 



Is de waargenomene zenithsafstand = Z , die, welkende 

 maan in den meridiaan heeft, z, dan is, aannemende, even 

 als in het gekozen voorbeeld , dat de maan ten noorden 

 van het zenith culmineert, voor zeer kleine waarden van t: 



z=Z — (parallaxis — refractie) -f- Pt -f Ql 2 — Rl 2 + Si\ 

 zijnde hierin : 



c — \d + Td \d 



P= — - o = — — 



5600 3600 9 



2 sin» 0%5 on 2 sin 4 °%*> 



R = Ax . ' S=Bx . |B 



sm 1 sin 1 



Rrengt men Z in het eerste lid, dan heeft men: 



Z = * -f parallaxis— refractie — Pt— Ql* + /?/ 3 — 5/* 

 Wil men den tijd en de waarde van den kleinsten zeniths- 

 afstand kennen, dan merke men op, dat het oogenblik , 

 waarop deze bereikt wordt, zoo na met den meridiaans- 

 doorgang samenvalt, dat parallaxis en refractie voorbeide 

 oogenblikken ais gelijk beschouwd en de termen Ql» en 

 5/* geheel verwaarloosd kunnen worden. 



De vraag in dus alleen , voor welke waarde van t de 

 uitdrukking : 



— Pi + Rl» 



een minimum wordt. Volgens der gewonen regel vindt 

 men , die waarde van t , 9 noemende : 



— P + 2 R<è = 0, 



of 



6 = ^ = (9.40B94) X i - T i— 



DL. XXXI. 9 



