150 



De ziekte waarvan hierboven gesproken werd is nog 

 niet geheel verdwenen en ook niet verklaard. Hare oor- 

 zaken zijn ten eenenmale onbekend gebleven. Zij open- 

 baerde zich reeds in den aanvang des jaars , en ook de 

 heeren Teijsman en Scheffer hadden in de maand Maart 

 gelegenheid haar waar te nemen. 



Vooral de Calisaja's worden aangetast en men zoude 

 kunnen vermoeden, dat de kwaal haren oorsprong heeft 

 in het gehalte der zaden , maar zoowel de uit Amerikaan- 

 sche als uit Javaansche zaden en stekken opgekweekte 

 planten vertoonen het ziekelijk verschijnsel , terwijl daaren- 

 tegen niet alle planten van gelijken oorsprong zijn aangedaan. 



De zieke planten worden op alle établissementen, onder 

 de meest verscheiden omstandigheden aangetroffen, naast 

 andere gezonde individuen, die onder dezelfde voorwaarden 

 schijnen te groeien. 



Er bestaat dus nog geen recht, om op bepaalde invloeden 

 te kunnen wijzen en zoo blijft het geheel volkomen duister. 



Dr. Scheffer meent eitjes bespeurd te hebben en denkt 

 dus aan een insecten-steek. Wonderlijk is het dan echter 

 dat er geen geregelde orde in de werking dier insecten 

 is op te sporen. Ook zijn noch deze, noch hunne larven 

 tot nu toe opgemerkt. 



De verschijnselen beginnen aan het blad. Er heeft eene 

 ziekelijke vermeerdering van celweefsel op enkele punten 

 plaats, de epidermis wordt er dikker. Is die ziekelijke 

 zwelling volgroeid, dan verkurkt de bovenste epidermis en 

 wordt daardoor de groei van het blad plaatselijk belem- 

 merd. Het omliggend parenchym blijft doorgroeien en geeft 

 aan het blad zijn gekruld voorkomen. Zoo zien de zieke 

 bladeren er gekruld en met roestige, later doorbrekende 

 knobbels voorzien uit. 



De ziekte schrijdt voort tot de jeugdige toppen der plan- 

 ten en deze gelijken dan als afgestorven en volmaakt ver- 

 kurkt. Breekt men ze echter af, dan blijken zij inwendig 

 nog geheel frisch en groen te zijn. 



