198 



lang er aan gewerkt is, is minder te bepalen.. In Augus- 

 tus 1722 zoude het begin zijn geweest; in of na Junij 1723 

 schijnt het werk te zijn gestaakt. Uit eene inhakking in 

 de mijngrot kan men opmaken, dat het gestaakte werk 

 later nog bezocht is. Die inhakking, in November 1852 

 gevonden, was het volgende: »Aug. 1775 Denizio." — Om- 

 trent 1760 of wat later werd de streek bezocht door den 

 hoogleeraar Donati, een wetenschappelijk reiziger; evenzoo 

 Thunberg, 1774; Noronha 1787. 



In 1825 vond Nagel, bij het beklimmen van densteilen 

 Parang, met den hoogleeraar Blume eene opening, een ver- 

 wulfden gang of mijngrot, wel duizend schreden lang of 

 diep. De kenmerken waren te zien van springen, uit- 

 hakken en kappen van het gewelf. De meening, als of 

 er goud te vinden was, zoude niet zijn bevestigd, en eerst 

 nadat eenige Europesche mijnwerkers waren omgekomen, 

 was het werk gestaakt geworden. De grond binnen de 

 grot was zeer moerassig, en liet het ingaan niet toe. Aan 

 den ingang op de muur ter regterzijde was ingehouwen: 

 »Ao. 1723, den 23sten Junij. " — Tot zoo verre Nagel en 

 Blume 1825. 



Junghuhn, 1845, schijnt zich in de historie te hebben 

 vergist, als hij 1746 stelt voor het staken der exploitatie 

 aan den berg Parang, schoon hij dezelfde oorzaken 

 voor 't staken opgeeft als Radermacher. Maar 1746 geldt 

 eene andere ontginning, aan den Megamendoeng. 



In Nov. 1852 kwam de Australische mijnkundige Craw- 

 furd die mijn van Parang nog eens in oogenschouw nemen. 

 Hij vond de mogelijkheid voor goudproductie met voor- 

 deel evenmin, en de mijngrot evenzeer moeras en vol wa- 

 ter als in 1825. 



Een ander onderzoek naar goud vond in 1744 plaats 

 aan den Megamendoeng. In de reize van den G. G« 

 van Imhoff, 1744, vind ik daarover niets; wel in de reize 

 en beschrijving van Jakatra's gebied, door Radermacher 

 en Willem van Hogendorp, 1777, 1778. De aanduiding 



