199 



is als volgt: »ïn 1744 is er op of aan den Megamendoeng 

 eene mijn geopend, en tot honderd en twintig voeten diep 

 gegraven, alwaar men een goudader heeft ontdekt, doch 

 ook niet rijk genoeg, om voordeel te behalen 11 . — - »In het 

 voorbijgaan, op zondag den 9den November 1777, zagen 

 wij , bij het opgaan van den Megmedon . (Megamendoeng) de 

 mijn van 1744, van 120 voeten diep, waar men hoopte 

 goud te vinden doch vruchteloos. 11 (Bat. Gen. Verh. I, 

 19. — Tijds. N. I. 1856, II, 168. — Delfts. T. 1864, XI, 

 233). 



Alle de opgaven van later en elders voorkomende over 

 die goudgraverijen in de Soendalanden , zijn uit deze op- 

 gaven van 1722, 1723, 1744, 1777 ontleend. De vermel- 

 ding der vinding van goud door de Portugezen op het 

 »ilha Macar 11 , nu Nicolaashoek of de Zutphen eil. straat Soenda, 

 1523, heb ik in het Natuurk. Tijds. I, 182, aangeduid. 

 Ook van Breugel duidt het vinden van goudstof in die 

 streken aan. — Delfts. T. V. 167. 



Maier meende dat de goudgraverij van Parang eerst in 

 1804 gestaakt is: dit zal 1744 moeten zijn. Nat. Tijds. 

 V, 274. — XIV, 187. 



De berigten over goud op Java komen voor: 



Bat. Gen. Verh. I, 19, 1725—44. — T. N. I. 1856, II.— 1777. 



Nat. Tijds. I, 182 in Noordwest Bantan. Nicolaashoek 1523. 



Delfts. Tijds. V. 167, 354. In het land van Bantan 1770. 



Nat. Tijds. VIII, 188. — XVIII, 580. Tjilatjap. 

 ld. XXIII, 489, 515. Kediri, 



