219 



De op deze wijze door interpolatie gevondene barome- 

 terstanden zijn daarna voor iedere groep in tabellen ge- 

 schreven , zoodanig dat de barometerstanden van één maans- 

 dag in dezelfde horizontale kolom en de barometerstanden 

 van hetzelfde maansuur in dezelfde verticale kolom komen. 



Op deze wijze zijn thans de barometer-waarnemingen 

 van 17 Januari 1866 tot 9 September 1866 bewerkt en 

 de gemiddelden genomen voor ieder maansuur van al de 

 barometerstanden op dat maansuur. Op deze wijze is de 

 gemiddelde barometerstand op ieder der maansuren van 

 den maansdag gevonden. 



Het resultaat is, dat de barometerstand tweemaal in 

 den maansdag een maximum en tweemaal een minimum 

 is. De maxima vallen op het uur volgende op de bovenste 

 culminatie en op het uur volgende op de onderste cul- 

 minatie; de minima vallen op maansuren volgende op de 

 uren waarop de maan westelijk en oostelijk in den hori- 

 zon is. Dit resultaat wordt opgehelderd door een graphi- 

 sche voorstelling van de gemiddelde barometerstanden op 

 ieder der maansuren. 



Het gevondene resultaat is eenigszins verschillend van 

 dat van Sabine en Elliot, die gevonden hebben dat de 

 barometerstand een maximum is, als de maan in den 

 meridiaan is, een minimum , als de maan in den horizon is. 



De heer Bergsma laat zien, dat die invloed van de maan 

 reeds eenigszins wordt aangeduid in de gemiddelde baro- 

 meterstanden op ieder maansuur voor iederen omloop van 

 de maan om de aarde, en dat er een van die groepen is, 

 waarin de invloed van de maan zich bijna geheel zuiver 

 vertoont uit de waarnemingen gedurende niet meer dan 

 26 dagen gedaan. 



De heer Bergsma deelt echter het resultaat, waartoe hij 

 gekomen is, mede onder voorbehoud van er nader op terug 

 te komen, als hij zijn onderzoek over een langere reeks 

 van waarnemingen zal hebben voortgezet, daar de serie 

 waarnemingen waaruit het nu medegedeelde resultaat 



