224 



Gallophis Graij , Oost-Indië, 



Vermicella Graij, Australië, 



Poecilophis Gthr. , (Homaroselaps Jan) Afrika , 



Elaps Amerika. 



Hierop werd door Peters de aandacht gevestigd op de 

 bijzonderheid, dat met deze verschillen in de reien der 

 schubben craniologische kenmerken van overwegend aan- 

 belang correspondeeren , waaruit voortvloeide dat de in 

 Oost-Indië voorkomende Callophis (Elaps) calligaster Wigm. 

 een afzonderlijke plaats moest krijgen en daar de G. zeer 

 nabij Bungarus komt gaf hij hem den naam Hemibungarus. 

 De onderhavige mededeeling verhoogt de waarde van deze 

 opmerking. 



De plaatsing van het hart bij de slangen nagaande, trok 

 het mijne aandacht, toen ik een Gallophis intestinalis Saur. 

 ontleedde (Elaps furcatus Schneid. Schlegel Essai pi. I6fig. 12, 

 15 en Abbildungen t. 46 fig. 1 — 8) dat het hart zoover naaa 

 den staart gelegen was en daarop zag ik ook de oorzaak van 

 deze verhouding in twee lange, donkerbruine, over het hart 

 liggende, organen, die bij nader onderzoek giftklieren ble- 

 ken te zijn. Terwijl alle tot op heden bekende giftklieren 

 in de bovenkaak, onmiddelijk onder de huid gelegen zijn 

 (Gausus rhombeatus Wagl. waar zij in den hals voorkomen 

 maakt hierop alleen een uitzondering), onderscheiden zich 

 de door mij bij Callophis intestinalis en bivirgatus ontdekte 

 giftklieren, zoowel door hare ligging in de ingewandsholte 

 als door hare lengte. 



Met hunne uitlozingskanalen medegerekend beslaan deze 

 organen een derde van de lengte van het geheele dier ; bij 

 oude of groote voorwerpen zelfs de helft. 



De klieren zijn, als alle giftklieren, paarsgewijze aan- 

 wezig, loopen in de buikholte parallel aan elkander, naar 

 de uitlozingskanalen steeds in omvang afnemend. Dicht 

 voor den kop van het dier leggen beiden zich ter rechter 

 en ter linkerzijde over het quadraatbeen tegen de boven- 

 kaak aan. 



