243 



eilandgroepen van den onmetelijken Stillen Oceaan 1). 



Dat de Enganoërs veel op de Nieuw-Zeelanders gelijken 

 heb ik meermalen gehoord en daarom heb ik alles in het 

 werk gesteld om schedels der eerstgenoemden te erlangen, 

 doch te vergeefs; ik bezit slechts een vrouwelijken schedel. 



Het Maleisen is de lingua franca der regeerders, hande- 

 laren, rondzwervers en volkplantingen, die zich langs de 

 stranden van vele eilanden van den Fndischen Archipel en 

 daar buiten nedergezet hebben. Daardoor is de verbastering 

 dezer taal, het Italiaansch van het Oosten volgens Marsden, 

 zeer groot. 



Het Bataviasche maleisen wordt in de bovenlanden van 

 Padawg, Menang-kabo, op het schier-eiland Malaka en 

 Quedo niet verstaan en omgekeerd, dat is : het Maleisch, 

 daar gesproken, wordt in den regel hier niet verstaan. 



Bastaard-afstammelingen van Europeanen, Ghineezen, 

 Afrikanen, Arabieren, Makasaren, Boegineezen, Balinee- 

 zen, Dajakkers enz., opgevoed in de inlandsche woningen, 

 waarin uitsluitend Maleisch gesproken wordt, komen op 

 rijperen leeftijd vaak als Maleiers te voorschijn, wanneer 

 zij hunne gewoonten en gebruiken volgen. 



De hoofddoek, het lange hoofdhaar, dat van kastanje 

 bruin tot gitzwart van kleur verschilt, de afgevijlde of 

 afgezaagde tanden, de siri-pruim in den mond, de bruine 

 huidkleur , van licht-geel tot donkerbruin, ja somwijlen 

 door de brandende zonnestralen bruinachtig zwart, de 

 houding, het onbeduidend voorkomen door het niet ont- 

 wikkeld geestelijk leven, de kleeding, de besnijdenis, dit 

 alles te zamen genomen doen den bastaard vaak voor 

 een Maleier doorgaan , alhoewel soms zeer weinig of 

 geen echt maleisch bloed in zijne aderen vloeit. Vandaar 

 dat wij het epitheton van Maleier in de catalogussen niet 

 naar de letter moeten opnemen. Zij zijn soms evenmin 

 Maleiers, als de inboorlingen der eilanden, aan de zuid- 

 westkust van Sumatra gelegen, of als zij, die in het hartje 



1) Notulen D. VI 1868 pag. 8. 



