257 



waargenomen werd, zoodat die der Bergpalembangers in 

 hoogte bij deze niet ten achteren slaan. 



Gemiddeld komt de geringste hoogte voor onder de Pa- 

 poes 0,1574 t.w. 77.84 ten honderd der schedellengte, dat 

 is D; terwijl 1)' 0,1306, of 73.65 tot de lengte aanwijst en 

 in die kolom ook het laagste cijfer heeft. 



Ware het dat de schedellengte bij de Papoes in plaats 

 van 0,1784 (C 1 ) 0,189 2 m. , zooals bij de Bergpalem- 

 bangers, bedroeg, dan zoude bij genen het platycephalisme 

 duidelijk in het oog vallen. 



Een aanmerkelijk verschil wordt ook opgemerkt bij de 

 schedels der 14 Lampongers ten aanzien der hoogte, ge- 

 nomen van den achter- of voorrand van het foramen mag- 

 num. Gemiddeld zijn die maten (O en O 1 ) 0,1456 (85,86) 

 en 0,1357 (78.75); bij die der Padangers 0,1440 (82,74) 

 en 0,1555 (78.61). Het is dan ook zichtbaar hoe bij de 

 Lampongers tegenover den achterrand van het foramen 

 magnum vaak eene verhevenheid, gibbositas, op de kruin 

 bestaat, die afneemt, naarmate zij de sutura coronalis na- 

 dert en die geheel verdwijnt in het achterhoofd , daar de 

 sutura sagittalis voor het achterhoofdsbeen meer binnen- 

 dan buitenwaarts ligt. 



Dat de Lamponger en Chinees op elkander gelijken, 

 blijkt volstrekt niet uit den schedelvorm , maar de capaci- 

 teit des schedels van den eersten bedraagt. 1487 cc. en 

 van den anderen 1471 cc. gemiddeld. 



Hier is alleen sprake van mannelijke schedels. De berg- 

 bewoner van Palembang behoort tot de hypsistenocephalen 

 69,77:79,59; de Lamponger tot de hypsibrachycephalen 

 (8 1 ,09:85,86) en de Chinees tot de orthocephalen (77,85 : 82,08). 

 Voordat ik verder ga uwe welwillende aandacht bij de 

 bovenlanders van Palembang te bepalen, zij het mij 

 geoorloofd, U te doen opmerken, dat mijn voormalige 

 leermeester J. van der Hoeven waarschijnlijk gedacht heeft 

 aan het Kaukasische ras, doch niet aan de bewoners der 

 eilanden van den Indischen Archipel en van de Stille Zuid- 



DL. XXXI. 17 



