259 



De schedelwelving-maat (B) bij de Bergbewoners van Pa- 

 lembang beloopt van 0,570 tot 0,594 en het gemiddelde 

 bedraagt 0,5844, dus 2.4 mm. langer dan die bij den Caro- 

 lina-schedel. 



De gemiddelde lengte van het voorhoofdsbeen 0,151, van 

 de wandbeenderen 0,1568 en van het achterhoofdsbeen 

 0,1166; bij den Garolina-schedel waren die maten 0,125, 

 0,159 en 0,117, en bij dien der 9 Nieuwe Hebriden 0,12446, 

 0,15208 en 0,11878 m. 1). 



De achterwaarts liggende tubera paritalia zijn bij allen 

 ontwikkeld, doch niet in die mate als bij de Dajakkers en 

 de Papoes. 



De wandbeenderen komen dakvormig bij elkander, doch 

 niet zoo sterk als bij den vrouwelijken schedel van Timor 

 (tab. Vil) die scherper carina of crista op de kruin 

 vertoont, dan die van den scaphocephalus synostoticus 

 (tab. XI no. 7.) 



De halfcirkelvormige lijn voor den musculus temporalis 

 klimt hoog op naar het bovenste gedeelte van den schedel. 

 De crista frontalis externa is bij de meesten scherp. 



l£en foramen parietale komt bij N. 5 en 5 aan de lin- 

 ker zijde slechts voor, bij de overigen aan beide zijden. 



De vereeniging van de suturae coronalis ei* sagittalis boven 

 en soms over den voorrand van het foramen magnum, dat 

 lang en smal is als 9:7, bij de Carolina-eilanders als 7:6. 



Het voorhoofd zonder duidelijk ontwikkelde tubera fron- 

 talia, laag, vooral bij no. 4. Bij de overigen eenigszins 

 uitpuilend in het midden en zacht ter zijde afloopend; 

 wenkbrauwbogen bij allen, uitgezonderd 6 en 7, tamelijk 

 vooruitstekend, zoo ook de glabella en achterhoofdsbuil. 



De crista occipitalis externa bij No. 2, 4 en 6 tamelijk 

 ontwikkeld, bij de overigen niet. 



De processus mastoidei klein, de condyli staan iets la- 

 ger, uitpuilend foramen medullare, zoo als bij de Dajakkers. 



1) Thesaurus craniorum pag. 314. 



