314 



Gaat gij het eerst naar hooger dreven , 

 Pluk dan voor mij de kananga-bloem , 

 Komt gij het eerst van ons te sneven, 

 Wacht aan de hemelpoort tot ik kom. 



Niet alleen zal ik kananga plukken, 

 Maar ook de tjempaka breng ik mêe, 

 Niet alleen aan de poort van den hemel , 

 Maar zelfs aan de hel wacht ik tevrêe. 



Hier vooral is het waar wat Heine zegt : «Düfte sind die Ge- 

 fühle der Blumen, und wie das Menschenherz in der Nacht, 

 wo es sich einsam und unbelauscht glaubt, sterker fühlt, so 

 scheinen auch die Blumen sinnig verschamt, erst die enthül- 

 lende Dunkelheit zu erwarten, um sich ganzlich ihrer Gefüh- 

 len hinzugeben und sie aus zu hauchen in sussen Düften." 



's Nachts, vooral bij maanlicht, trillen de tonen der 

 gambang door gezang begeleid; zij spreken in de stilte 

 des nachts even als de bloemen tot ons gemoed. 



Niet alleen op de kleeding, door de voorliefde tot rood 

 (de complementkleur van het bijna uitsluitend heerschende 

 groen) , maar vooral op de taal heeft de natuur haar ze- 

 gel gedrukt, zooals ons eerst recht duidelijk is geworden 

 door de onderzoekingen van von Helmholtz, die aantoonde 

 dat de klinkers geheel en al uit muzikale tonen bestaan, 

 terwijl bij de medeklinkers nog andere geluiden, zooals 

 geruisen, zijn verbonden. De klinkers zijn dus muzikaler 

 gevormd dan de medeklinkers, en een taal die veel klin- 

 kers bezit en waarvan veel woorden op klinkers uitgaan , 

 mogen wij dus muzikaal noemen en hierin munten voor- 

 zeker de inlandsche talen uit. 



Dat muzikale, die uiting van het gevoel, die wij in de 

 talen vinden , is den inlander eigen en al staan instru- 

 menten en uitvoering op een lagen trap, muziek en zang 

 zijn bij hem geliefd. Zoo vertaalt de mensch de stem der na- 

 tuur in zijn eigen taal. 



In deze volle natuur reiken leven en dood elkander de 

 hand; de dood wordt onmkJdeHjk opgevolgd door het leven 



