323 



met water gevuld, waarop eene drijvende vegetatie van 

 gras en kleine Cyperaceae. 



Deze geulen vormen als het ware een grillig door el- 

 kander geslingerd netwerk van nu eens breede, dan eens 

 smalle paden tusschen de pollen, waarvan de drijvende 

 vegetatie door de zwaarte van den mensch een weinig 

 onder water duikt, doch meestal samenhang genoeg bezit 

 om dien last te dragen. 



Over deze zoden voortgaande is alles in beweging. Een 

 vasten bodem ligt echter niet diep onder het water en 

 maakt het inzakken, als dit van tijd tot tijd plaats heeft, 

 niet gevaarlijk. 



Van pol tot pol een rustplaats vindende, stappen wij 

 zoo licht en spoedig mogelijk over de open plekjes, die 

 Djenan reeds voor ons heeft onderzocht en sterk genoeg 

 bevonden. Natte voeten zijn onvermijdelijk en het beste 

 is op bloote voeten de reis te ondernemen , waarbij men 

 echter gevaar loopt door een schorpioen gestoken te worden. 

 Doch wie zoude voor het onderzoek van zulk eene streek 

 niet wat over hebben en bovendien, de schorpioenen schij- 

 nen hier zeer beleefd te zijn, daar ik er wel van mijn 

 jas heb geschud , doch nimmer in minder amicaal contact 

 met hen ben geweest. 



Aan den voet van een der pollen bemerken wij een rond 

 gat van iets meer dan een palm middellijn, zooals Djenan 

 ons verhaalt een leger van eene groote sawahslang, waar- 

 schijnlijk Python reticulatus Gray , die niet vreemd in deze 

 streken is. Over het gras voor dezen ingang bespeuren wij 

 ook een gootvormige verdieping , die door het in- en uit- 

 kruipen van de slang zal veroorzaakt zijn en veel waar- 

 schijnlijkheid aan het verhaal van Djenan geeft. 



Doch al spoedig kan onze Mentor geen vasten grond 

 meer voor ons vinden en zakt telkens door de drijfzoden 

 heen. Onzen tocht op te geven zoude jammer zijn ; wij roepen 

 dus uit een naburig huis, dat dicht bij den rand der sawah 



