550 



boomen in het oosten door hare stralen verguld , zij koes- 

 teren zich nog in den glans van het wegstervende licht, 

 zooals de overlevende zich dikwerf verheugt in de gedachte 

 aan eei\ geliefde ontslapene. 



Stilte heerscht in de natuur, geen windje beweegt zelfs 

 het dunste twijgje. De natuur houdt haren adem in bij het 

 afscheid aan de bron des levens. 



Donkere schaduwen beginnen reeds haren sluier te sprei- 

 den en vervullen ons door hare contrasten met geheim- 

 zinnige gewaarwordingen. 



Als uit één punt voortkomende teekenen zich meer en 

 meer breede stralen door het luchtruim, die van de zon 

 uitgaande in het oosten convergeeren. 



De hier en daar verstrooid ronddrijvende cumuli tooien 

 zich met goud en purper! 



Onvergetelijk oogenblik ! wat een indrukwekkende groot- 

 heid spreidt de natuur ten toon ! 



Het pleit is beslist! De breede stralen verbleeken en 

 de cumuli nemen langzamerhand hunne vale kleur weder 

 aan. Meer en meer spreidt de nacht haar duister. Het 

 betooverend spel der kleuren is verdwenen en als bij de 

 sponde van den overledene gevoelen wij eene ledigheid, 

 die ons onwillekeurig de gedachte doet vestigen op den vol- 

 genden dageraad. 



Nog vliegt de Lanius forficatus L. in grillige bogen boven 

 eenige struiken rond , om de witte mieren , die voor het 

 eerst hare vleugels ontplooien, tot voedsel te gebruiken. 

 Behalve dezen steeds in beweging zijnden vogel , zweeft in 

 snellen vaart de Hïrundo facijphaga Shaw. in wijde krin- 

 gen langs den rand van het geboomte. Reeds heeft Turclus 

 haemorrhous Gmel. zich op de hooge boomen neergezet en 

 heft zijn avondgroet aan, terwijl nog hooger in de lucht 

 eenige kleine kamprets, JSlycücejus TemmincJcii Horsf., fladde- 

 ren. Langzamerhand verdwijnen ook de genoemde vogels 



