426 



behandeld, kan een spoor van salpeterzuur worden aan- 

 getoond. Het gekookte water ontwikkelt, na toevoeging van 

 zoutzuur, koolzuurgas, even als het nederslag dat door 

 koken* uit het water is afgescheiden. 



In een platinaschaal op een waterbad tot droog wordens 

 toe uitgedampt, verkrijgt men een witachtig, kristallijn- 

 aardachtig zout, dat bij verhitting zwart, doch bij ver- 

 meerdering van hitte weder ontkleurd wordt. Aan de lucht 

 blootgesteld trekt het vocht tot zich ; in gedistilleerd water 

 is het slechts gedeeltelijk oplosbaar. 



Het gekookt en gefiltreerd water bevat, volgens een 

 qualitatief onderzoek in weegbare hoeveelheid : 



Koolzuur, chlorium , zwavelzuur, soda, potasch ; voorts 

 sporen van kalkaarde, salpeterzuur en organische stof. Het 

 nederslag, dat gedurende het koken zich uit het water 

 afscheidt, bevat in weegbare hoeveelheid: 



Koolzuur, kiezelzuur, kalkaarde, bitteraarde en ijzeroxyde; 

 voorts sporen van strontiaanaarde. Eindelijk houdt het 

 water nog vrij koolzuurgas en zeer kleine hoeveelheden 

 zwavel waterstofgas, die misschien gedurende den tijd, waarin 

 het water in de flesschen bewaard is gebleven , gevormd 

 of vermeerderd zijn. 



QUANTITATIËVE ANALYSE. 



1. Bepaling der vaste beslanddeelen. 



300 C. C, gelijkstaande aan 300,3 grm. putwater wer- 

 den tot droogwordens toe uitgedampt en het zout bij 104°C. 

 gedroogd; het woog 0,2515 grm. en bedraagt voor 100 

 grm. putwater 0,08375 grm. 



2. Bepaling van het chlorium. 



300,3 grm. water gaven 0,2522 grm. chloorzil ver, waar- 

 in 0,062351 grm. chlorium of 0,02076 pet. 



3. Bepaling van hel zwavelzuur. 

 500,3 grm. water gaven 0,012 grm. zwavelzure bariet- 





