8 LIQUAÏIE (ONGELIJKSLACHTIGHEID) 



een gietgat aan de bovenzijde voorzien. Door smelten van zeer 

 uiteenloopende samenstelling te nemen , vond hij 1° dat regelmatig 

 bij legeeringen niet laag zilvergehalte het centrum zilver-armer dan 

 de buitenlagen was, en dat bij hoog zilvergehalte omgekeerde ver- 

 houdingen optraden (dit was reeds bekend) 2° dat er eene ver- 

 houding der beide componenten bestond waarbij de ongelijkslachtig- 

 heicl ophield, welk gehalte tevens de scheiding aangaf tusschen de 

 legeeringen der beide groepen, zoo juist bedoeld. Hoe verdienstelijk 

 dit experimenteel onderzoek *) ook was, tot een juist inzicht van 

 de oorzaken dier opmerkelijke ervaringen, heeft Levol het niet ge- 

 bracht, gelijk nog nader zal blijken. 



De volgende tabel geeft een overzicht der voornaamste proef- 

 nemingen. Het gehalte van elke smelt werd door middel van een 

 geschepte proef vóór de gieting bepaald. De ronde vorm had een 

 diameter van 50 mM., de kubusvormige eene zijde van 42 niM. 







Zilvergehalte 









Zilverge- 

 halte der 

 smelt 



m 7oo 



gestolde 



legeering 



Grootste 





Gietvorm 



Buiten- 

 zijde 2 ) 

 a 



Centrum 

 b 



gevonden 

 afwijking 



a — b 



Bol 



631.9 



633.2 



619 



15.0 



14.2 



>> 



672.9 



673.7 



671.8 



2.2 



1.9 



>) 



693.7 



693.8 



693.7 



0.7 



0.1 



>) 



694.1 



694.3 



693.8 



6.5(?) 



0.5 



5> 



718.3 



718.1 



718.1 



0.6 



0.0 



ïï 



720.9 



721.4 



721.6 



0.7 



—0.2 



Kubus 



773.1 



771.2 



783.2 



13.1 



-12.0 



Bol 



774.2 



772.9 



785.9 



13 1 



—13.0 



5> 



873.0 



872.5 



881.2 



9.1 



—8.7 



)> 



901.3 



898.7 



907.3 



8.9 



—8.6 



Kubus 



903.1 



900.1 



909 . 5 



9.9 



—9.4 



»? 



947.0 



947.1 



950.0 



3.5 



—2.9 



!) 



948.4 



947.7 



950 



3.1 



—2.3 



*) Het is niet van algemeene bekendheid, dat onmiddellijk na en op grond van Levol's 

 proeven hier te lande op initiatief van den toenmaligen President van het Muntcollege, 

 later Minister, Dr. A. Vrolik, werd bewerkt dat de Indische zilveren pasmunt (ingesteld 

 bij de wet van 1 Mei 1854 Stbld. n°. 75) zou worden geslagen op „het gehalte van 

 Levol" van 720 duizendsten. Deze rationeele handelwijze heeft opmerkelijkerwijze nimmer 

 navolging gevonden. 



2 ) Onder weglating van het gehaltecijfer bij de ingietopening gevonden. 



