VAN BINAIRE METAALLEGEERINGEN. 29 



In Fig. 13 wordt deze samenhang tusschen gehalte en grootst 

 bereikbare' liquatie in de buitenste lagen voorgesteld. 



(S3 



a 



'S 



ca 



300 WOO 500 6O0 7yÓ0 <30O OOO I0OO 



Zilvergehalte. 



') In de buitenlagen. 



Fig. 13. 



Het is nu wel eeuigszins opmerkelijk dat de waarden der hier- 

 bedoelde liquatie, zooals zij bij de verschillende proeven opgenomen, 

 in de tabel op pag. 28 experimenteel werd bepaald, nimmer de op 

 de juist aangegeven wijze berekende hoogste waarden overschrijden. 

 De berekening toch leerde dat die hoogste waarde kan zijn voor 



Gehalte 0.945 Gehalte 0.G36 



2.7 4.1 



terwijl de hoogst gevonden waarden waren voor 



Gehalte 0.945 Gehalte 0.630 



2.7 3.0 



Geen overschrijding derhalve. 



Ten overvloede zij nogmaals opgemerkt, dat deze berekeningen 

 alleen van toepassing kunnen zijn op de liquatie in de buitenlagen 

 van het gietstuk. De liquatie daarentegen in de centrale gedeelten 

 berust op een anderen grond; daarvoor is een analoge berekening 

 van het maximum niet goed uitvoerbaar. Omdat in de boven 

 gegeven wijze van voorstelling de centrale liquatie wordt veroorzaakt 

 doordat rondom reeds afgezette kristalaggregaten , van zilver of koper 

 de smelt wegvloeit en wordt vervangen door eene van iets hooger 

 zilver (of koper) gehalte, maar niet te bepalen in welke mate, is 

 geene grenswaarde van de verandering op te geven. Wel is het 

 aan te nemen dat bij gelijke verschuiving het gehalte der smelt 

 des te sterker daar ter plaatse verandert door reeds gevormd zilver 

 of koper, naarmate het gehalte der smelt verder afwijkt van 1000 

 zilver (bij de zilverrijkere) , of van zilver, bij de koperrijkerc 

 legeeringen. De „centrale" liquatie zal dus waarschijnlijk toenemen 



