36 



LIQUATIE (ONGËLIJKSLACHTIGHEID) 



hoogere mate aanwezig is, dan beantwoordt aan de eutektische 

 samenstelling. 



Valt de verandering van dichtheid van het stollende entektikuin 

 in andere richting, dan moet ongel ij kslachtigheid 'in tegengestelden 

 zin optreden. 



Bij de zuivere metalen en het eutektiknm is de liquatie = ; 

 welke waarde zij bij tusschengelegen gehalten kan aannemen, is op 

 niet nauwkeurig te fonnuleeren wijze afhankelijk o. a. van de plaats 

 die het eutektiknm in de reeks der gehalteverhoudingen inneemt 

 en van de snelheid der stolling. 



Maar des te grooter zal zij, in overigens gelijksoortige omstan- 

 digheden verwacht kunnen worden te zijn (dus b.v. bij combina- 

 ties van dezelfde twee metalen, die op gelijkvormige wijze worden be- 

 handeld), naarmate het eutektikum meer éénzijdig ligt en het legeerings- 

 gehaltc zich verplaatst tot, ruwweg geschat, halverwege het eutektikum 

 en het daarin in de geringste hoeveelheid voorkomend metaal. 



Wanneer bij stolling in plaats van de zuivere metalen, vaste 

 oplossingen daarvan tot zekere concentratiegrenzen optreden, ver- 

 andert dit de voorgaande conclusie slechts in zooverre, dat overal 



de liquatie zich in verminderden 

 omvang zal uiten. 



b. De stolfïguur moge er ééne 

 zijn als in nevenstaande figuur 14. 

 Bij samenstellingen in de nabij- 

 heid der componenten A en B 

 zelve scheiden deze bij bekoeling 

 zich eerst af; daartussen en ligt 

 de mogelijkheid van het optreden 

 van twee verbinden V x en V 2 

 wier samenstelling beantwoordt 

 aan de toppen der beide midden- 

 kurven in de figuur. Er zijn drie 

 eutektika e v e 2 en e 3 ; de beide uiterste uit een der componenten 

 -\- eene verbinding bestaande, e 2 uit V^ en V 2 samengesteld. 

 Wanneer wij aannemen dat alle stollingen onder samentrekking 

 geschieden, dan zijn de volgende qualitatieve conclusies omtrent 

 liquatie te trekken uit beschouwingen, analoog aan de vroeger 

 gegevene : 



Smelten met samenstellingen tusschen A en e x geven legeeringen 

 bij welke de buitenzijde armer is aan A dan het centrum. Hetzelfde 

 is het geval met smelten, liggende tusschen V x en e 2 en tusschen 

 V 2 en e 3 . Daarentegen zal zich het tegengestelde voordoen bij de 



Samenstelling. 

 Fig. 14. 



