VAN BINAIRE METAALLEGEERINGEN. 51 



Het blijkt dat op de plaatsen van eerste stolling (grenzende aan 

 de ijzeren vormwanden) liet zilvergehalte het laagst, naar het midden 

 en vooral naar de bovenzijde dit gehalte hooger werd gevonden. 

 Het is jammer dat de stolfiguur van zilver-bismntli nog maar voor een 

 gedeelte, en wel aan den ziiverkant, bekend is ! ), waaruit blijkt 

 dat bijvoeging van bismuth een verlaging van het zilvervriespunt ver- 

 oorzaakt, die wat haar waarde betreft een sterke aanwijzing geeft dat 

 bij verder onderzoek deze stolfignur er eene zal zijn met twee tak- 

 ken samenkomende in een eutektikum. In ieder geval loopt het 

 bekende stuk der smeltlijn van zilver met bismuthbijvoeging onder 

 sterke daling ver voorbij het hier op liquatie onderzochte gehalte. 

 Zij moet ten slotte een eutektisch punt bereiken van zilver en bis- 

 muth of van zilver en eene verbinding. De daaruit af te leiden loop 

 der liquatie blijft van dezelfde natuur; de eerste stolling geeft zilver 

 (of wellicht, maar niet waarschijnlijk, een vaste oplossing met zeer 

 weinig Bi) en bij vastwording van de daarbuiten gelegen smelt zal 

 een vloeistof toestroomen waarin relatief meer Bi voorkomt. Dit stemt 

 met de resultaten van Gowland en Koga overeen. 



Het verdient opmerking dat hieruit tevens zal volgen dat de stol- 

 ling van een tweede komponent uit de smelt, hetzij eutektikum, hetzij 

 een verbinding, onder contractie geschiedt. Juist zou anders bij com- 

 binaties waarbij bismuth optreedt, een tegengestelde werking kunnen 

 worden verwacht bij zekere concentraties van het laatste metaal, 

 dat voor zich onder uitzetting stolt. 



Over legeeringen van goud met een aantal andere metalen, in- 

 zonderheid van de platinagroep, zijn door E. Matthey een aantal 

 waarnemingen gedaan, om nadere kennis te verzamelen van de wijze 

 waarop verdeeling der componenten in de vaste legeeringen voor- 

 komt. Zijne onderzoekingen 2 ) zijn direct ontleend aan wenschen 

 die zich in de praktijk der goudscheiding voordeden. Zoo is een 

 belangrijke vraag, die naar de deugdelijke wijze van analyse van 

 platinahoudende goudbaren, welke veelvuldig voorkomen doordat bij 

 de gewoonlijk nog toegepaste fineering van goud met zwavelzuur, na 

 samensmelting met zilver, het platina grootendeels bij het goud blijft. 

 Wanneer, zooals gebruikelijk, het gehalte-onderzoek op PAhoudende 

 goudbaren geschiedt door de hoekpunten te analyseeren, kan men tot 

 vreemde resultaten komen. Zoo werd gevonden bij 6 baren (wegende 

 14 — 22 KG. elk), nadat eerst het Au en P/-gehalte van kapsels der 



') Heycock en Neville, Phil. Trans. 189 (1897). 

 J ) Proc. Roy. Soc. 47 180 (1890). 



B 4* 



