VAN HET ADERLIJKE BLOEDVATENSTELSEL BIJ DE EEPTILIËN. o 



halve de zeer groote vena omphalo-mesenterica sinistranog eene kleine vena omphalo- 

 mesenterica dextra voorhanden ; beide vereenigen zich met elkander en plaatsen 

 zich juist ongeveer op de sluitingsplaats van den darm, boven (rugwaarts) van 

 den darm ; onmiddellijk daarop verdeelt zich de zoo gevormde gemeenschappelijke 

 stam der vena omphalo-mesenterica communis in twee takken, een grooteren 

 rechter en een kleineren linker, beide treden in de lever; de linker vertakt 

 zich slechts weinig en vereenigt zich later met de vena umbilicalis sinistra, de 

 vena jugularis sinistra en vena cardinalis sinistra tot sinus Cuvieri sinister. De 

 veel grootere rechter tak verdeelt zich herhaalde malen in de lever, naar voren 

 — naar den kop toe — vereenigen zich de vertakkingen tot een aanzienlijken 

 stam, den eersten aanleg van de vena cava inferior, die zich met de vena 

 umbilicalis dextra, jugularis dextra en cardinalis dextra tot sinus Cuvieri dexter 

 vereenigt en met den sinus Cuvieri sinister door den sinus venosus in het hart 

 zich uitstort. "Wij hebben derhalve de vena cava inferior te beschouwen als 

 een oorspronkelijk gedeelte van de vena omphalo-mesenterica en wel als het 

 eenige gedeelte dat van genoemde ader blijft voortbestaan ; in de latere stadiën 

 toch ontwikkelt zich de vena omphalo-mesenterica — gelijk reeds vermeld is — 

 tot den stam der vena porta, die in de lever zich vertakt en uit wier vertak- 

 kingen de vena hepatica ontstaat, die haar bloed in de vena cava inferior 

 uitstort. 



Merkwaardiger echter dan de verhouding der vena omphalo-mesenterica is 

 die der reeds in het vorige stadium beschreven duplicatuur der splanchnopleura 

 in de streek van het hart. In de allereerste plaats zij vermeld, dat een dergelijk 

 verlengsel zich thans ook aan de linkerzijde heeft ontwikkeld, ofschoon veel 

 minder duidelijk dan rechts. Het eerstgenoemde blijft dan ook altijd rudimentair 

 en vormt zich later weder geheel terug; wij behoeven dus alleen de verhou- 

 dingen aan de rechterzijde nauwkeuriger na te gaan. Het is het gemakkelijkst 

 om als uitgangspunt de doorsnede te nemen, die op PI. I Fig. 3 is afgebeeld en 

 die zoowel het groote aan de rechterzijde als het kleine aan de linkerzijde zich 

 bevindend verlengsel doet zien; meer naar voren toe verdwijnt het linker bijna 

 dadelijk, terwijl het rechter gaandeweg kleiner wordt en ten slotte, even voordat 

 het coelom zelf ophoudt te bestaan, eveneens verdwijnt. Vervolgt men de serie 

 naar achteren, dan begint het in het coelom vrij uitstekende ventrale uiteinde van 

 laatstgenoemd verlengsel met den dorsalen wand van den sinus Cuvieri dexter te ver- 

 groeien en aangezien nog verder naar achteren de sinus Cuvieri in de hem 

 samenstellende vaten zich oplost, waarvan, zooals wij gezien hebben, een in de 

 lever als vena cava inferior zich voortzet, zoo is het duidelijk, dat ook daar 

 ter plaatse genoemd verlengsel een band vormt, dat aan den rechter darmwand 



