VAN HET ADERLIJKE BLOEDVATENSTELSEL BIJ DE REPTILIËN. 5 



vena cava inferior — die zich in den sinus Cuvieri dexter uitstort en aan de linker- 

 zijde tot een veel kleineren stam, die haar bloed naar den sinus Cuvieri sinister 

 voert. Zooals wij dadelijk zullen zien, hangen in dit stadium de venen van den 

 mesonephros, de venae renales revehentes s. Jacobsonii nog niet met de vena cava 

 inferior samen. Ofschoon bij embryonen uit bovengezegd ontwikkelingsstadium 

 wel reeds eene ader aanwezig is, die het bloed uit de voorste extremiteit af- 

 voert en zich met de vena jugularis vereenigt, in welke ader wij wel zonder 

 twijfel den aanleg der vena subclavia te zien hebben, zoo storten zich toch ook 

 nog verschillende kleine aderlijke stammen uit het meer naar achteren gekeerd 

 gedeelte der genoemde extremiteit in de vena cardinalis uit. Evenals in het 

 vorige ontwikkelingsstadium vereenigt zich de vena cardinalis naar voren toe 

 met de vena jugularis tot den sinus Cuvieri, terwijl zij naar achteren toe, in 

 den streek der cloake, met die der andere zijde samenvloeit, om zooals een onge- 

 paarde stam — de vena caudalis — zich tot aan het achtereinde van het 

 embryo voort te zetten. Even voordat de beide venae cardinales zich tot de vena 

 caudalis vereenigen, neemt elk der beide cardinaalvenen eene vrij dikke ader 

 op, die het bloed uit de achterste ledematen afvoert, de aanleg der vena iliaca 

 communis. In dit stadium stroomt echter nog niet al het bloed uit de achterste 

 ledematen door de vena iliaca communis in de vena cardinalis, want evenals 

 het bloed uit de voorste ledematen nog door verschillende kleine aderstammen 

 onmiddellijk naar de vena cardinalis wordt gevoerd, zoo geschiedt ditzelfde ook 

 nog in de achterste extremiteit. 



Voor het eerst vind ik bij embryonen uit bovengemelde ontwikkelingsperiode 

 eene ader aanwezig, die den aanleg der vena epigastrica vormt. Naar voren 

 toe hangt deze ader met de vena jugularis samen en staat ook nog door eene 

 anastomose met de vena subclavia in verbinding; vervolgens verloopt zij ter 

 hoogte van de chorda dorsalis tusschen de epidermis en de somatopleura van 

 den myotoom, — en tegen de laatstgenoemde zoo dicht aangedrukt, dat zij de 

 somatopleura op dit punt vrij sterk insnoert — , naar achteren, waar zij even 

 voordat de vena iliaca de vena cardinalis verlaat, in deze zich uitstort. De 

 vena epigastrica vormt bij gevolg een dikken verbindingstak, tusschen de vena 

 jugularis en het achtereinde der vena cardinalis. In het ontwikkelingsstadium 

 waarvan hier sprake is, zet zich de vena epigastrica, na hare vereeniging met 

 de vena cardinalis, naar achteren toe nog over eene vrij belangrijke lengte 

 voort, welk gedeelte in de volgende ontwikkelingsstadiën echter weder obli- 

 tereert. Yan de beide umbillicaalvenen valt alleen te vermelden, dat de linker 

 iets grooter dan de rechter is. Bij embryonen uit bovengemeld wordiugsstadium 

 zijn nu eveneens reeds de venae renales revehentes s. Jacobsonii tot ont wikke- 



