6 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER ONTWIKKELINGSGESCHIEDENIS 



ling gekomen. Elke vena renalis revehens ligt bijna onmiddellijk onder de 

 aorta, mediaalwaarts van den aanleg der bijnier en vlak boven de genitaal- 

 plooi — den aanleg der genitaalklier. Naar achteren strekt zich elk der ge- 

 zegde venen ongeveer even ver uit als de mesonephros reikt ; over het grootste 

 gedeelte harer lengte zijn zij van elkander gescheiden, alleen in haar voorste 

 gedeelte vereenigen zij zich over een korten afstand, om zich dan weder te 

 scheiden ; de linker tak verdwijnt vervolgens verder naar voren toe geheel, 

 terwijl de rechter tak of de rechter vena renalis revehens zich in het breede 

 verlengsel voortzet, dat aan de rechterzijde van het lichaam tusschen mesonephros 

 en mesenterium zich vrij in de lichaamsholte uitstrekt en nog verder naar voren 

 toe zich met de lever vereenigt. Nog voordat echter genoemd verlengsel de 

 lever heeft bereikt, is van het zooeven vermelde bloedvat niets meer te zien. 

 Daaruit volgt dus — gelijk reeds boven is opgemerkt — dat in dit stadium de 

 venae renales revehentes het bloed uit den mesonephros nog niet in de lever 

 kunnen doen afstroomen. Wij moeten nu het reeds in de vorige stadiën be- 

 schreven verlengsel, dat naar achteren vrij in de lichaamsholte uitsteekt, naar 

 voren toe daarentegen met de lever samenhangt, eenigszins nauwkeuriger be- 

 schouwen en dit geschiedt het best, wanneer men zijne verhoudingen op serieën 

 van dwarse doorsneden in de richting van achteren naar voren toe vervolgt. 

 In het ontwikkelingsstadium waarvan hier sprake is, heeft zich de geslachts- 

 klier reeds duidelijk aangelegd. Ongeveer ter plaatse waar deze naar voren 

 toe ophoudt te bestaan, valt genoemd verlengsel het eerst in de sneevlakte, 

 zoodat beide, eigenlijk gezegd, zonder scherpe grenzen in elkander overgaan. Daar 

 waar het verlengsel zich het eerst vertoont, bestaat het uit eene massa geheel 

 indifferente cellen, natuurlijk door eene voortzetting van het peritoneaaiepithelium 

 bekleed; verder naar voren toe, waar het allengs in grootte toeneemt, neemt 

 het nu de naar voren blind eindigende voortzetting der vena renalis revehens 

 dextra in zich op — zie Fig. 5. Nog voordat het verlengsel zich met de 

 lever verbindt, verdwijnt dit bloedvat echter weder. Wanneer het verlengsel 

 nog verder naar voren toe met de lever in samenhang getreden is, vertoont het 

 geheel de structuur der leverzelfstandigheid. Het maakt dan den indruk, alsof 

 men een gedeelte der lever zelve voor zich heeft, dat naar voren toe met het 

 overige gedeelte der lever samenhangt, naar achteren daarentegen als een geheel 

 zelfstandig stuk tusschen de radix mesenterii en den rechter mesonephros vrij 

 in het coelom uitsteekt. Nog meer naar voren toe, wordt dit verlengsel weder 

 smaller, totdat het eindelijk in de streek van den sinus Cuvieri slechts een dun 

 bandje vormt, dat alleen uit twee strooken peritoneaaiepithelium bestaat, maar 

 steeds met den bovenrand der lever in verbinding blijft en waar de laatste op- 



