8 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER ONTWIKKELINGSGESCHIEDENIS 



WoLFF'schen gang. Hare verhouding tot de vena iliaca, epigastrica en cau- 

 dalis is dezelfde als in het vorige ontwikkelingsstadium ; al het bloed uit de 

 onderste extremiteit stroomt nu door de vena iliaca naar de vena cardinalis ; 

 de kleine in de vena cardinalis zich uitstortende venenstammetjes zijn even als 

 in de bovenste extremiteit geaborteerd. De linker vena umbilicalis is belang- 

 rijk wijder dan de rechter ; beide vormen in dit ontwikkelingsstadium colossale 

 wijde vaten, die door verschillende dunne anastomosen met de vena epigastrica 

 in samenhang staan en naar voren toe in den sinus Cuvieri rechts en links 

 zich uitstorten. Daar waar de vena umbilicalis den lichaamswand verlaat, om 

 op de allantois over te gaan, geeft zij zoowel rechts als links een zeer wijden 

 tak af, die in den lichaamswand naar achteren verloopende, rondom het in het 

 embryo gelegen gedeelte der allantois — den aanleg der blaas — een colossaal 

 rijk adernetwerk vormt, dat echter in de volgende ontwikkelingsstadiën voor 

 het grootste gedeelte weder geheel verdwijnt. 



Zooals reeds vroeger is vermeld, is er thans maar ééne vena omphalo-mesen- 

 terica, namelijk alleen de sinistra. Deze plaatst zich, als zij den dooierzak ver- 

 laten heeft, eerst aan de linkerzijde van den darm ; verder naar voren toe ligt 

 zij boven den darm, tusschen pancreas en darm, en begeeft zich dan naar de 

 rechterzijde van den darm, om zoo de lever binnen te treden. Daar lost zij 

 zich in een zeer groot aantal takken op, die zich weder in een rechter zeer 

 grooten en in een linker kleinen stam verzamelen ; de eerstgenoemde is de vena 

 cava inferior, die nu in dit stadium, op dadelijk nader te vermelden wijze het 

 bloed uit den mesonephros opneemt en zich dan in den rechter sinus Cuvieri 

 uitstort, terwijl de linker veel kleinere stam in den sinus Cuvieri sinister uitmondt. 



Het belangrijkst zijn de verhoudingen der venae renales revehentes s. Jacob- 

 sonii. Naar achteren toe laat zich elk der genoemde aderen ongeveer even ver 

 vervolgen als de mesonephros zich naar het staarteinde toe uitstrekt, naar voren 

 toe blijven zij over het grootste gedeelte harer lengte overal van elkander ge- 

 scheiden en nemen behalve het bloed uit den mesonephros ook dat uit de ge- 

 slachtsklier en der bijnier in zich op ; nog verder naar voren toe vereenigen 

 zij zich tot een gemeenschappelijken stam — de vena renalis revehens commu- 

 nis, die even verder, ter plaatse waar de arteria omphalo-mesenterica de aorta 

 verlaat, zich weder splitst, ten einde de eerstgenoemde slagader den doorgang 

 te verschaffen en onmiddellijk daarop zich weder te vereenigen. Dan begeeft 

 zich de vena renalis revehens communis — bijna geheel in den rechter mesone- 

 phros — zie pi. 1 fig. 7, om op dadelijk nader te beschrijven wijze in de lever 

 met de vena cava inferior zich te vereenigen. Dorsaalwaarts geeft de vena 

 renalis revehens communis zoowel rechts als links een verlengsel af, pi. 1 fig. 



